Hope & Glory

2012

2012-01-08T01:37:00.002+02:00

Yeni bir yıla daha başladık. Uzun süredir yazmadığım bloguma bu vesileyle bir geri dönüş yapayım dedim. :) Gerçi biraz geç oldu ama olsun.

2011 güzel bir yıldı benim için. Bazı olumsuzluklar yaşanmış olsa da, hayatta kötü şeyler yaşamayan kimler var ki? Bence güzel taraflara bakıp mutlu olmaya çalışmalı insan. Bu yazıyı yazdığım anı tekrar yaşama imkanım olmayacak ne de olsa.

Okulun ders yoğunluğu her geçen blokta biraz daha artıyor, ben de adapte olmaya çalışıyorum. İki hafta kadar sonra biraz nefes alma imkanı bulabileceğim ama sonunda. :) Dördüncü sınıfın da adım adım geldiğini hissediyorum ama kendimi dördüncü sınıfa hazır hissetmiyorum henüz. Amfi derslerimizin bitmesi beni oldukça üzecek, arkadaşlarımla daha az görüşeceğim çünkü. Neyse bunları düşünmek için erken, önümüzde daha 6 ayımız var. :)

Uzun lafın kısası 2012 umarım hepimiz için güzel bir yıl olur. Hayatımızda pozitifliklerin daha ön planda olmasını sağlayacağımız, daha yapıcı ve güzelliklerle dolu bir sene olsun hepimiz için. İçimizdeki enerjinin hiç eksilmemesi dileğiyle bu yazımı bitiriyorum.

Bundan sonra daha fazla kültürel ve mutfakla ilgili yazılarla burada olacağım. :)

Me-Şe

Mutlu Bir Beyin Güzel Bir Hayat

2011-10-24T18:05:00.003+03:00

Bu başlıkla yazılmış 75 maddeden oluşan bir yazı vardı okuduğum dergide. İçlerinden beğendiğim birkaçını burada paylaşmak istiyorum.

Uzun süredir toplamaya üşendiğiniz bir dolabı düzenleyin. Bu iş gözünüzde büyüyorsa her güne bir çekmece ayırarak görevi kolaylaştırabilirsiniz.
Pikniğe gidin. Çimenlerin boyamasından korkmayacağınız giysiler geçirin üstünüze. Ya da en iyisi yeşil bir şeyler giyin. Şimdi çimenlerin üzerine çekinmeden boylu boyunca uzanabilirsiniz.
Bir film izleyin ve yanında patlamış mısır yiyin. Ya da canınız patlamış mısır çektiğinde yanında iyi gidecek bir film izleyiverin.
Aklınızda, ayrıntıları atlamaksızın anlatacağınız iyi bir fıkra olsun daima.
15 dakika önce uyanmayı deneyin. Bu sürede doğada olup biteni gözlemleyerek çeyrek saatlik bir zaman dilimi içinde neler kaçırdığınızı görün.
Günlük tutun. Bu zor geliyorsa, işe haftalık tutarak başlayabilirsiniz.
Her zaman farklı ve henüz aklınıza gelmemiş seçeneklerin olduğunu hatırlayın.
İnsanları değiştirmeye çalışmayın. Kendi haline bırakmanın bazen en iyi ilaç olduğunu hatırlayın.
Daha iyi bir dinleyici olun. Çevrenizdeki seslere kulak verin.
İhtiyaçlarınızı karşılayamamaktan yakınmak yerine önce onları tanımlayın. Aralarından bazılarına aslında ihtiyaç duymadığınızı fark edeceksiniz.
Kendinize çiçek alın. Size bu iyiliği yapacak başka biri varsa masrafa girmenize gerek yok tabi.
Yarın yapmayı tasarladığınız bir işe kıyak geçin ve bugün yapın.
Kusursuzluk için değil, her zaman bir öncekinin daha iyisini yapmak için çaba gösterin.
Merhamete en çok ihtiyacınız olduğu zamanda bile merhamet etmekten vazgeçmeyin.
Çiçek büyütün. Onlarla sohbet edin. Cevapları sesli değil , renkli ve kokulu olacaktır.
Her zaman bir B planınız olsun. A planınız işe yaramadığı zamanlar için tedarikli olmak gerek.
Hafızanıza fazla güvenmeyin, yanınızda küçük bir defter bulundurun ve notlar alın.
Önemli kağıtların, raporların veya ödevlerin bir kopyasını edinin. Bugün olmasa da yarın gerekebilirler.
Yarının daha güzel bir gün olacağını düşünmeyin, bugünün güzelliğini yaşamaya bakın.
Sizi yargılamadan dinleyecek, istediğiniz zaman kapısını çalacağınız bir arkadaşınız olsun. Siz de kapısı her zaman çalınabilecek bir arkadaş olmaya çalışın.
İşinizi son güne bırakmayın. Son gün size beklenmedik sürprizler yapabilir.
Nefret ruhu zehirler, bunun için kin gütmeyin.
Neyin yanlış olduğundan çok, neyin doğru olduğu üzerinde kafa yorun. Yanlış çoktur; ama genellikle tek bir doğru vardır. Çokluk içinde kaybolmayın.
Daima meşgul olacak bir şeyler bulun. Meşgul bir kişinin mutsuz olmaya zamanı olmaz.
Kendinizle konuşun. Dinleyici aramak zorunda kalmaz, bir türlü anlaşılamadığınızdan yakınmazsınız.
En sık kullandığımız sözcükler olan "evet" ve "hayır"ı dile getirmeden önce durun ve düşünün.
Elinizdeki az da olsa onu sevdiklerinizle paylaşmaktan çekinmeyin. Bunun verdiği zevk, elinizdekinin tümünü kendinize saklamanın vereceğinden çok daha fazladır.
İnsanlara değil, insanlarla birlikte gülün.

Hafta Sonu Yalnızlığı

2011-10-01T13:59:00.004+03:00

"Hepimiz yalnızız Antoine, burada, Paris'te ya da başka yerde. Yalnızlıktan kaçmayı deneyebiliriz, taşınmayı, yeni insanlarla tanışmak için her şeyi deneyebiliriz, ne yazık ki değişen bir şey olmaz. Günün sonunda, herkes evine dönüyor. Çift olanlar ne kadar şanslı olduklarının farkında değiller. Yemeklerini tepside yediklerini, yaklaşan hafta sonunun yarattığı iç sıkıntısını, pazarları telefonun çalmasını beklediklerini unuttular. Dünyanın tüm başkentlerinde böyle yaşayan milyonlarca insanız biz. Bunun tek iyi yanı, diğerlerinden çok da farklı olmadığımızı hissetmek."

*Marc Levy - Dostlarım Aşklarım'dan

Azı gitti, çoğu hâlâ duruyor!

2011-09-16T20:44:00.002+03:00

Okulun ikinci haftasını da bitirdik bugün. Dersler yığınla birikti, sınav yaklaşıyor. Çalışmak gerek artık düzgünce. Herkesin daha çok sevdiğini söylemesine rağmen, ben bu yılki derslere henüz adapte olamadım ya da sevemiyorum onlar gibi. Umuyorum adapte olamamışımdır, çünkü önümde uzun yıllar var ve muhtemelen mezun olduktan sonra da bu tür şeylerle uğraşacağım. Sevmeden yapılmaz bu meslek, o yüzden sevmek şart. Adapte olabilmek için elimden geleni yapacağım ama.

Adaptasyon sürecimi etkileyen olaylar da yaşamıyor değilim. Sanırım psikolojik olarak yardım almam lazım, çünkü başka insanların baktığı gibi sakince bakamıyorum bazı olaylara. Hemen panik olup, tüm dünyam yıkılmış hissine kapılıyorum. Her sorunun bir çözümü olduğunu öğrendiğimi sanırdım ama bu konuda problemlerim olduğu ortada. Bu problemlerin üstesinden geldiğimde daha mutlu ve huzurlu olacağıma inanıyorum. Şimdi bir adım daha atıp bir danışman ile görüşmeye başlamalıyım sanırım. Ama hocalarımdan birini ziyaret etsem kabul ederler mi beni, yoksa özel bir yere mi gitmeliyim bilemiyorum? Özel bir kliniğe gidecek param olmadığından ötürü şu sıralarda, daha önce okuldaki hocalarımıza giden arkadaşlarıma bir danışmalıyım bunu.

Bunların dışında yarın çok sevdiğim arkadaşlarımdan biri gelecek inşallah, beni ziyarete. İlk yatılı misafirim olacağı için (ailem dışında) biraz heyecanlıyım. :)

Şimdilik yazacaklarım bunlar, ders çalışma zamanı geldi de geçiyor bile.

Me-Şe

Okul

2011-09-10T13:09:00.003+03:00

Okulun ilk haftasına başladık ve oldukça yoğun bir hafta geçirdim. Dersler yığınla birikiyor adeta, çalışmaya başlamazsam asla yetişmeyecek gibi duruyor. Üçüncü sınıfın dersleri daha anlaşılır geldi ama kendimi daha sorumlu hissetmeye başlıyorum. Artık gerçekten bir şeyler öğrenmeliyim doktor olabilmek için. Sınav bazlı çalışma ve derse girme dönemim bitti artık, dersleri hekimlik hayatımda kullanacağım bilgileri öğrenmek amacıyla çalışmaya başladım. Umarım başarılı olurum, sona daha çok var gibi dursa da iki yıl o kadar hızla geçip gitti ki birden kendimi beşinci sınıfın ilk gününde falan bulursam hiç şaşırmayacağım.

Havalar güzel gidiyor, hatta benim için bile fazla güzel. :) Azıcık serinlese fena olmayacak gibi duruyor ama tabi İzmir'de ilkbahar ve sonbahar gibi mevsimler olmadığı için birden 15 derece birden düşer sıcaklık. O yüzden şikayet etmemek lazım.

Mevlana ve Hacı Bektaş Veli

2011-09-02T13:45:00.002+03:00

Adamın biri kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için bunu Hacı Bektaş Veli'nin dergâhına kurban olarak bağışlamak ister. O zamanlar dergâhlar aynı zamanda aşevi işlevi görüyordu. Durumu Hacı Bektaş Veli'ye anlatır ve Hacı Bektaş Veli helal değildir diye bu kurbanı geri çevirir. Bunun üzerine adam Mevlevi dergâhına gider ve aynı durumu Mevlana'ya anlatır. Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder. Adam aynı şeyi Hacı Bektaş Veli'ye de anlattığını ama onun bunu kabul etmemiş olduğunu söyler ve Mevlana'ya bunun sebebini sorar.

Mevlana şöyle der:

-Biz bir karga isek Hacı Bektaş Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.

Adam üşenmez, kalkar Hacı Bektaş Veli'ye, Mevlana'nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektaş Veli'ye sorar. Hacı Bektaş Veli Hazretleri şöyle der:

-Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana'nın gönlü okyanus gibidir. Bu yüzden bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.

Yapılacaklar Listesi

2011-09-01T12:55:00.002+03:00

Geçen gün okuduğum bir dergide 41 maddeden oluşan bir yazı gördüm. İçlerinden bazılarını çok beğenip, işaretledim. Mutlaka aklımızda bulunması gereken, günlük hayatımızda da çok işimize yarayacağını düşündüğüm maddeler bunlar. Burada da sizlerle paylaşmak istedim, bu beğendiğim maddeleri. :)

*Ne istediğiniz kadar ne istemediğinizi de bilin. Bu, karar verme aşamasında daha belirleyici bir kriterdir.

*Burnunuzun dikine gitmeyin. İnat, kimi zaman engelsiz bir yolda bile önünüze engebeler çıkarabilir.

*Neyi bildiğiniz kadar neleri bilmediğinizin de farkında olun. Bilmedikleriniz bazen daha sadık bir yol göstericidir.

*Bir insanı değerlendirirken onun hakkında diğerlerinin ne söylediğinden çok, onun diğerleri hakkında neler söylediğine bakın.

*Ne zaman konuşmanız, ne zaman sessiz kalmanız gerektiğini, bunların hangisinin ne zaman etkili olduğunu bilin.

*Ağzınızdan çıkanlara dikkat edin, geriye dönüşü olmayan sözler etmekten sakının.

*Sır vermekte cömert davranmayın. Her zaman kendinize sakladığınız bir sırrınız olsun.

*Öfkeli zamanlarınızda karar almaktan ve uygulamaya koymaktan kaçının.

*Doğru şartların oluşmasını beklemek yerine doğru şartları yaratın.

*Evet derken de hayır derken de iyi düşünün.

*Haksızlığa tepki göstermekten çekinmeyin. Unutmayın ki, bugün başkasının kapısını çalan adaletsiz bir el yarın sizinkine dayanabilir.

*Başarısızlığınızın bahanelerini değil sebeplerini bulun. Bahaneler başarısızlığı haklı çıkarmaktan ve sizi çaresiz bırakmaktan başka bir işe yaramaz.

Bu maddeleri ve daha bir çoğunu hayatımızda uygulayıp, daha iyi bir dünya oluşturmamızı diliyorum.

Mert

3.sınıf

2011-08-31T23:10:00.002+03:00

Pazartesi günü okul açılıyor. Biraz erken olacak, aslında bu durumdan şikayetçi değilim. Ama yine de tatile doyabilen bir insan değilim ne yazık ki. :) Bu durumdan şikayetçi değilim, dediğim gibi. Ancak derslerin başlıyor olması ister istemez beni geriyor. Gerçekten de mesleğime doğru adım adım ilerliyorum ve bazı bilgilerin artık iyice kalıcı olmasını istiyorum benim için. Ancak ilk iki yılda öğrendiğim bilgileri bile hatırlamazken, üstüne üçüncü bir yılın daha eklenecek olması açıkçası gözümü korkutuyor. Umarım başarılı bir yıl daha geçiririm, bunu yürekten istiyorum.

İzmir'i ve orada beni bekleyeni de çok özledim. Annemle ilgili bir de karar vermem gerekiyor ama şimdilik erteliyorum. Her şeyin de bir zamanı var zaten, öyle değil mi?

Mert

Bu yaz neler okudum?

2011-08-27T18:14:00.004+03:00

Kitap okumayı çok seviyorum. Okulun yoğunluğu nedeniyle bir süre ara vermek zorunda kalmıştım kitaplara. Temmuz ayından beri okuduğum kitapları paylaşmak istedim bu yazımda.

İlk olarak Murathan Mungan'dan Eldivenler,Hikayeler ile başladım bu yaz mevsimindeki okuma yolculuğuma.

İçinde güzel, insanın içini ısıtan, kimi uzun kimi kısa hikayeler vardı. Yolculuk kitabım oldu biraz benim için.

Bu kitabın ardından, okulun ardından yaz mevsimini ve tatili biraz daha iyi hissedebilmek adına, Gülse Birsel'in Yazlık isimli kitabını okudum.

Bu da sanıyorum ki Gülse Birsel'in köşe yazılarından oluşmuş bir kitaptı. Bu tarz kitaplardan pek hoşlanmasam da, bu kitabı sevdim. Özellikle yazılarını kendince güzel bir şekilde kategorilere ayırması güzel düşünülmüş bir detaydı benim için.

Yazlık isimli kitabın ardından, Nisan ayında kitap fuarından aldığım bir kitapla devam etmek istedim. Alice Kuipers'ten Yaptığı En Kötü Şey isimli romanı okudum.

Bu kitabı sanırım bu listede okuduklarım içinde en kötüsü olarak belirtebilirim. Konusu beni çok sıktı açıkçası, hatta bir ara yarıda bırakmayı bile düşündüm ama yapmadım.

Dördüncü sırada Brigitte Aubert ve Doktor March'ın Dört Oğlu isimli roman var.

Polisiye tarzda bir romandı ve değişik anlatım tarzıyla bana kendini sevdirdi. Aldığıma pişman olmadım bu kitabı.

Gölge Hırsızı isimli romanı ile bana kendini sevdiren Marc Levy, Neredesin? isimli romanıyla bu yaz okuduğum bir diğer isim oldu.

Başlarda çok fazla beğenmesem de, özellikle ikinci bölümde çok sevdim bu romanı. Gölge Hırsızı kadar vurucu değil ama, Marc Levy farkı hemen hissediliyor zaten. Bu listedeki en iyi romanlardan biri oldu benim için.

Gelelim altıncı sıraya. Aylarca beklediğim Elif Şafak ve İskender bu yaz okuduğum altıncı roman oldu.

Elif Şafak, 4 yıl aradan sonra tam ondan beklediğim bir roman yazmış. Çok kısa sürede okumayı bitirdim ve bu yaz okuduğum en iyi romandı diyebilirim. Elif Şafak romanları listesinde de ilk 3'e girmeyi başardı İskender.

İskender'den sonra bir kaç gün okumaya ara verdim. Okuyacağım hiç bir kitabın onun etkisinden beni kurtarabileceğini düşünmemiştim açıkçası ama, Khaled Hosseini ve Uçurtma Avcısı tam anlamıyla beni kendine bağladı.

Bunu da oldukça kısa bir sürede tamamladım ve çok beğendim. İyi ki okumuşum böylesine güzel bir romanı.

Şimdilerde ise Serdar Özkan'dan Hayatın Işıkları Yanınca isimli kitapla devam ediyorum okuma yolculuğuma. Daha öncesinde Kayıp Gül isimli eserini okumuştum ve pek benim tarzım olmadığı için beğenmemiştim. Sanırım bu romanı da Kayıp Gül tadında ama yine de okuyorum. Çünkü okumak güzeldir. :)

Mert

Yaş:20

2011-08-26T02:39:00.002+03:00

Yirmi yaşıma girdim dün artık. Başında 2 bulunan sayılarla ifade edeceğim bundan böyle yaşımı. Buna uygun olgunluğa eriştiğimi umuyorum ve bu saatlerde okuduğum güzel bir kitap cümlesi ile devam ediyorum yazıma: "Bu dünyada sürdüğümüz her koku gibi, her akıl, her zenginlik, her güç, her özgürlük, her güzellik, her mutluluk zamanla uçup gider. Çünkü ölümsüzlerin kendileri değil, kokularıdır onlar yalnızca."

Cancağızım

2011-04-28T14:43:00.003+03:00

Her gün bir yerden dönmek ne iyi

Her gün bir yere konmak ne güzel

Bulanmadan, donmadan akmak ne âlâ

Dünle beraber gitti cancağızım

Ne kadar söz varsa düne ait

Şimdi yeni şeyler söylemek lazım

Mevlânâ Celaleddin

Bu güzel dizelerle başlamak istedim yazıma. Annemleri görmek için bir kaç günlüğüne Konya'ya geldim.

Korktuğum ilk sınav geride kaldı. İyi bir sonuç bekliyorum, güzelce atlatalım şu bloğu da tatil yapalım. :)

Simüle görüşmelerim de beklediğimden iyi geçti. Haziran ayında da bir tane daha var. Sonrasında da sınav var bakalım.

Şimdilik bu kadar yeter sanırım. Dört gözle baharı bekliyorum artık. :)

Me-Şe

Elma

2011-04-25T23:51:00.003+03:00

Görünenle yetinirsen eğer sadece tırtılı bilirsin. Çirkindir ya tırtıl, gönlünü çelmez. Görünenin ötesine geçmek istersen eğer, aradan örtüyü kaldırıp da gönül gözü ile bakarsan, kelebeği bulursun karşında. Güzeldir ya kelebek, gönlün ona akar. Lâkin gönül gözünle görürsen eğer, kelebeğe değil tırtıla sevdalanırsın.

*Elif Şafak - Pinhan'dan

E3B1

2011-03-27T13:00:00.002+02:00

Yepyeni bir bloğa başladık okulda. Evre3 Blok1. Patoloji ve Klinik Bilimlere Giriş. Ciddi anlamda korktuğum ve çalışmam gereken bir blok kendisi. İlk haftası bile yeterince dolu dolu geçti. 18 Nisan'da ilk sınavını olacağız bakalım. Gerçi dersler zevkli ama zor yine de. Ayrıca yine bu blokta simüle hasta görüşmelerim olacak, bunun için de çok heyecanlıyım. :)

Blogspot'un kapanması nedeniyle pek yazamadım son zamanlarda. Umarım tekrar bu tarz sorunlar yaşamayız.

Saatlerinizi 1 saat ileri almayı unutmayın ayrıca! :P

Bol Farmakoloji'li bir hafta bizi bekliyor, Allah yardımcımız olsun. :)

Üslup Meselesi

2011-02-20T18:43:00.003+02:00

...

Televizyon haberleri "tekrar etmek" ve "telaşa vermek" üzerine kurulu. En sıradan haber bile öyle bir "eyvah paniiiiik!" duygusuyla veriliyor ki, ekran karşısında gerim gerim geriliyoruz. Her an bir skandal, her saniye bir "flaş flaş flaş" bekliyoruz. Dünyaya az sonra bir meteor çarpacak duygusuyla yüreğimiz ağzımızda kalakalıyoruz. Artık böyle bir şey Türkiye'de televizyon izleyicisi olmak. Her dakika diken üstünde bakıyoruz ekrana. Hani bir nükleer saldırı da olsa, bir kedi ağaçta mahsur da kalsa , aynı "bağıran çağıran" üslupla sunulacak. Bunca gürültü içinde yoruluyoruz. Ruhumuz daralıyor. Zihnimiz duraklıyor. Hayal gücümüz kuruyor. Nüanslar ve incelikler hızla kayboluyor.

Üstelik bir de aptal yerine konuluyoruz. Haberlerde aynı cümleler bozuk plak gibi döne döne yeniden vurgulanıyor. İlk seferde idrak edemeyeceğimizi düşünüyorlar herhalde. Bir de alt yazıyla geçiyor aynı kelimeler. Hem yüksek sesle yapılan tekrarlar, hem ekran altından geçen kırmızı bantlar... Ne zaman böyle olduk? Niye silkinip çıkamıyoruz bu sarmaldan? Neden izleyicisine güvenmeyen bir habercilik anlayışımız var? Romancılığın okulu yok. Ama eğer olsaydı daha ilk derste şu kuralı işlemek gerekirdi: "Okurunu kendinden cahil ya da aptal veya duyarsız sanma. Yazarken okura tepeden bakma." Romancılık için önemli olan bu altın kural, televizyonculukta geçersiz mi yoksa?

Tartışmalar, heyheylenmeler, polemikler... Her akşam haberleri izleyen ortalama bir vatandaşın moralinin bozulmaması mümkün değil. Fazla televizyon izleyenlerimizin konuşma tarzları da değişiyor kendiliğinden. Kelime dağarcığımız daralıyor. Üstelik başlıyoruz her şeyi defalarca tekrar etmeye. En basit kelimeleri bile haykırarak söylemeye. Artık ev hanımları sohbet ederken, esnaf dükkânında dertleşirken, öğrenciler yolda yürürken böyle konuşuyor. Konuşma adabımızı, dinlemenin erdemini ve en önemlisi tevazuyu kaybediyoruz. Artık her cümlenin sonuna muhakkak yanıp sönen bir ünlem ekliyoruz: "Flaş! Flaş! Flaş!"

Medyada ve siyasette hırçın bir üslubumuz var. Yazarken de konuşurken de. O buna kızgın, bu ona bıçkın. Nedense hep "farklılıklar ve ayrılıklar ve olmazlar" konuşuluyor. Hiç ortak noktamız yok sanki. Öyle bir davranıyoruz ki birbirimize, ayrı gezegenlerden zembille inmişiz gibi. Bu toz duman içinde gülümsemek zorlaşıyor bazen. Yumuşak başlı insanlar, "zayıf" ya da "romantik" addediliyor hemen. "Ekranda kavga ne kadar büyürse reyting o kadar artar" diyorlar. Bu öyle bir önkabul ki sorgulamadan hap gibi yutuyoruz hemen. Evet, gündem yoğun, hızlı ve renkli, ama onu gergin kılan biziz ne yazık ki.

...

*Elif Şafak - Firarperest'ten

Yalnız Benim İçin Yaz...

2011-02-18T16:14:00.003+02:00

...
İki okur düşünün. İki ayrı arkadaş. Aynı kitabı okurlar, ama tamamen farklı sayfalarda duraklayarak, farklı karakterlere yakınlık duyarak. Nasıl ki parmak izlerimiz birbirine benzemiyorsa, hiçbir okurun okuma biçimi bir başkasınınkine benzemez. Bir romanı çok sayıda insan okuyabilir, ama herkesin okuması ayrı ve özeldir. Bir metni sadece onu yazan kalem değil, aynı zamanda onu okuyan göz de inşa eder! Bu yüzden bir romanı beş kişi de okusa, beş yüz bin kişi de, herkesin okuması tek ve biriciktir!
...

*Elif Şafak - Firarperest'ten

Edebiyat Sınıfta Kaldı

2011-02-17T21:48:00.003+02:00

...
Bir yazarı en çok inciten şey nedir? Kayıtsızlık! Üretimde bulunan, bilhassa hayal gücünü başkalarına açan insanı incitecek şey en çok emeğine, özenine ve yüreğine karşı kayıtsız kalınmasıdır. Yusuf Atılgan'ın 1980'lerde Oğuz Atay'ı kaybettikten sonra yazdığı bir yazı var, diyor ki: "Günlerden bir gün, bir paket geldi bana. Açtım içinden bir kitap çıktı: Tutunamayanlar. Kitap imzalıydı ve içinde de şöyle bir yazı vardı: 'İlgileneceğinizi umarak...' "
Yusuf Atılgan bu kitabı okur, çok da sever. Ama bunu hiçbir zaman Oğuz Atay'a söylemez. "Benim okuduğum kitap o kadar müthiç bir eserdi ki, böyle muazzam bir kitabı kaleme alan birinin daha nice eserler yazacağını düşündüm. Benim yorumuma, iltifatıma, söyleyeceğim iki çift lafa ihtiyacı olmadığını düşündüm. Dolayısıyla hiçbir zaman takdirlerimi ona iletme gereği duymadım." Ama aradan seneler geçer, ortak bir arkadaşlarından öyle bir şey işitir ki, bu hadiseyi yeniden hatırlamasına sebep olur. "Ben Yusuf Atılgan'a kitabımı gönderdim, ama kendisinden tek bir kelime dahi duymadım. Tek gördüğüm kayıtsızlık oldu" demiştir Atay. Bunu duyan Yusuf Atılgan çok pişman olur; ancak geçtir artık. Oğuz Atay vefat etmiştir. Ve Atılgan bu anıyı anlatırken der ki: "Eğer bugün hayatta olsaydı, ne yapar ne eder muhakkak onu bulur, karşısına geçer, yüz yüze ona kalemini ne kadar takdir ettiğimi söylerdim."
...

*Elif Şafak - Firarperest'ten

Ben-merkezci Aşk & Sen-merkezci Aşk

2011-02-16T23:20:00.002+02:00

Anlatacağım hikâye iki kız kardeşin yaşamından ufacık bir kesittir. Hayattan bir izlek.. Kardeşlerden biri otuzlu yaşların başında, diğeri ise ortalarında. İkisi de gençler henüz, her ne kadar zaman zaman kendilerini yaşadıkları senelerden daha yaşlı ve yorgun hissettikleri olsa da. İkisi de güzel giyiniyor, görünüşlerine dikkat ediyor. Bakımlı, alımlı ve gayet hoşlar. Belki ahım şahım bir güzellikleri yok, ama kendilerine iyi bakıyorlar.
İkisi de evliler. İkisi de çoluk çocuk sahibi. İkisinin de önem verdikleri bir kariyeri var. Alanları hayli farklı. Biri dişçi, diğeri bankacı. İkisinin de amaçları, hırsları, hayalleri ve yüreklerinin mahzeninde titrek alevli bir mum gibi yanan saklı sırları var.
Muazzam bir sevgi mevcut kız kardeşlerin aralarında. Her gün telefonda uzun uzun konuşuyor, birbirlerine her şeylerini anlatıyorlar. Ya da anlatılabilecek her şeyi... Belli aralıklarla birbirlerine ziyarete gidiyor; ailecek görüşüyor, tatillere çıkıyorlar.
Yüzeyde deniz mavi. Aşağılara indikçe koyulaşıyor renkler. Alttan alta bambaşka akıntılar akmakta. Derinden geçen bir çekişme, gıpta ve sürekli kıyaslama. Sahip oldukları her şeyi zihinlerinde durmadan karşılaştırıyorlar. Kimin evi daha güzel ve büyük, kimim kocası daha çok kazanıyor, kimin çocuğu okulda daha başarılı... Birbirlerinin her şeylerini bildikleri için gene birbirlerinin her şeyini karşılaştırmaktan da geri durmuyorlar.
Kötü bir niyetle yapmıyorlar bu karşılaştırmaları... Ne bir art niyet var ortada, ne bir kasıt. Adeta düşünmeden, kendiliğinden oluyor kıyaslama. Çocukluklarından kalma bir alışkanlık. Bunca zaman sonra bile ebeveynlerinin sevgisini kazanmak için birbirleriyle yarışan iki kız çocuğu gibi davranıyorlar.
Bu arada onları tanıyan herkes ağız birliği etmişçesine birbirlerine ne kadar benzediklerini söylüyor. İlk bakışta çok ortak fiziksel özellikleri. Aynı boyda, aşağı yukarı aynı kilodalar. Aynı ruh haline demir atmış gibi duruyorlar. Ne var ki alabildiğine farklı yaşadıkları hayat modelleri. Zira temel bir noktada ayrışıyorlar.
Kardeşlerden küçük olanı tipik bir sen-merkezci. Abla ise bir o kadar tipik bir ben-merkezci. Biliyorlar da bunu içten içe, biliyor ve gülüyorlar hallerine. Ama değiştirmek için bir şey yapmadan, yapamadan.
Sen-merkezci kadın genç kızlığından beri tapacak bir adam arar kendine. Güçlü, kalıplı, toplumca saygı gören, ayakları üzerine sağlam basan birini ister. Ve böylesini bulduğunda kendini pervane eder etrafında. Hayatını, benliğini ve her şeyini ona göre kurgular, sil baştan ayarlar. Yaşamın merkezi kocasıdır artık. Onun tercihleri etrafında şekillenir hayat. Sen-merkezci kadın, farkında bile olmadan, önce bir sen arar, bulunca da hayatını ve kendini ona adar. Adadıkça kendi gözündeki değeri damla damla azalır. Güneş altında kar gibi erir özgüveni. Taptığı erkeği gözünde büyüttükçe kendiyle olan diyaloğu azalır. Sonunda derin bir sessizlik hâkim olur yüreğinin kuytularına.
Ben-merkezci kadın, tam tersine, kendi ihtiyaç ve arzularını öne çıkarır. İstedikleri olmayınca mutsuzlaşır, hırçınlaşır. Hayattaki tüm gezegenler onun yörüngesinde dönsün ister. Ben-merkezci kadınların evliliklerinin yürümesi, ancak eşlerinin esnek davranmasıyla mümkündür. Çünkü bu tür kadınlar esnek değildir. Fedakârlık hep karşı taraftan gelir. Gelmezse şayet tam orta yerinden kırılır çıta.
Sen-merkezci kız kardeş sürekli çocuklarının istediklerini yapıyor, gözlerinin içine bakıyor. Etrafındakiler onun çocuklarını fazlaca şımarık büyüttüğüne, pohpohladığında inanıyor, ama fikirlerini kendilerine saklıyorlar.
Ben-merkezci kadın ise gece-gündüz kontrolü elinde tutmayı seviyor. Çizelgeler, planlar, tablolar... Kimin hangi saatte ne yapacağına hep o karar veriyor. Uzaktan bakanlar fazla disiplin ve kontrol uyguladığını düşünüyor, ama fikirlerini kendilerine saklıyorlar.
Bense roman karakteri olarak görüyorum onları, öyle seviyorum. Tüm zaafları, zıtlıkları, evhamları ve arzularıyla. Bazen hayallerimde ikisini de birer renk paleti gibi algılıyorum. Ve her birinden bir katre boya alıp ötekinin renklerine katıyorum. Onlar iki kız kardeş. Biri sen-merkezci, diğeri ben-merkezci.
Birbirlerini seviyor, ama aslında pek anlamıyorlar.

*Elif Şafak - Firarperest'ten

Mütereddit Olmanın Dayanılmaz Hafifliği

2011-02-15T23:23:00.004+02:00

"Bulanlar"dan mısınız, yoksa "arayanlar"dan mı? "Bilenler"den misiniz, yoksa "öğrenenler"den mi?
Katı mı zihninizin halleri, yoksa sıvı mı?
Daim öğretmen misiniz şu hayatta, yoksa daim öğrenci mi?
Öğretmeyi mi seviyorsunuz, öğrenmeyi mi?
Doksan yaşına geldiğinizde de yeni bir şeyler öğrenmekten heyecan duyabilir misiniz, yoksa ununu eleyip eleğini çoktan duvara asanlardan mısınız?
Vaktinden evvel yaşlananlardan mısınız, yoksa asla yaşlanmamak için uğraşanlardan mı? Ya da yaşını doğallıkla taşıyanlardan mısınız?
Varmayı mı tercih ediyorsunuz, gitmeyi mi?
Sahip olmayı mı seviyorsunuz, yoksa var olmayı mı?
Bir yere ulaşmadan, ulaşmayı dahi amaçlamadan, sırf gidebilmenin güzelliği için yollara düşebilir misiniz? İllaki bir paye, bir derece, bir rütbe ya da zaferler için değil, hatta bir "şey" olmak için bile değil... Yaşamı sırf yaşanılası olduğu için, baldan âlâ, sudan aziz bir iksir gibi yudum yudum içebilir misiniz? Sevebilir misiniz? Karşılıksız, beklentisiz, hesapsız, çıkarsız, özgür bırakarak... Sırf bir başkasının iyiliğini, mutluluğunu isteyerek.
Aşk dışı süslü, içi boş bir kelime mi size göre? Yoksa kâinatın özü, cevheri, yaradılışın gayesi mi? Hiç tanımadığınız ve muhtemelen tanışmayacağınız bir insan için dua eder misiniz? Öyle yüzeysel, geçiştirerek ya da lafın gelişi değil, derinden hissederek. Ağlaya ağlaya...
Yoksa bütün dualarınız sadece kendiniz ve sizin tanıdıklarınız için mi saklı?
Sizden daha kıdemli, daha başarılı, daha zengin, daha güzel ya da yakışıklı... Velhasıl "daha ve daha" gibi görünen bir insanın iyiliğini en az kendi iyiliğinizi istediğiniz gibi isteyebilir misiniz? Samimiyetle, yürekten... Nefsinizi bir tüy gibi avucunuza yerleştirip uzaklara üfleyebilir misiniz? Şu yeryüzünde insanın insana hayrı dokunması gerektiğine inanır mısınız? Yoksa insanın insanın kurdu olduğuna inanmayı mı tercih edersiniz? Sizce insan denilen mahluk fıtrat itibariyle iyi midir, yoksa kötü mü?
Her Âdemoğlu, Havvakızı doğuştan iyi mi gelir bu dünyaya ve sonradan bozulur? Şartlardan, sistemden, toplumdan dolayı... Yoksa doğuştan fesattır da insan, yasalar ve kurallar aracılığıyla mı biraz olsun durulur? Dikey mi bakarsınız hayata ve dünyaya? Hiyerarşik, tepeden, yukarıdan... Sırça köşkünüzden? Yoksa yatay mı bakarsınız? Herkesi eşit bir düzlemde konumlandırarak... En sevdiğiniz şekil kare midir; köşeli, kapalı? Yoksa çember mi tercihiniz? Durmadan dönen ve yenilenen, her noktanın her noktaya aynı mesafede kaldığı?
Sizin gibi düşünmeyenleri kucaklayabilir misiniz? Sevebilir misiniz? Yoksa sadece size benzeyenlerle mi yaşamak isterdiniz? Demokrasiyi sadece kendiniz için mi istersiniz? Yoksa herkes için mi? Ekmeğinizi, suyunuzu, hayallerinizi, fikirlerinizi paylaşır mısınız başkalarıyla? Yoksa sadece kendinize mi saklamak istersiniz? Eleştirilmekten korkar mısınız başkalarını ha bire eleştirdiğiniz halde? Sahi katı mı zihniniz taş gibi, kaya gibi, duvar gibi, yoksa su gibi akmakta mı yüreğiniz çağıl çağıl, öylesine taşkın?
Damı akmayan, gemisi su almayan insan yok ki şu hayatta. Varsa da rol yapıyor demektir. Kahramanlar yok aramızda. Kahramanlara ihtiyacımız da yok aslında. Bir zamanlar Bertold Brecht'in dediği gibi "ihtiyacımız olan şey kahramanlar değil, kahramanlara ihtiyaç duymayan bir toplum olmalı." Kimse mükemmel değil. Kimse sandığı kadar diğerlerine üstün değil. Bunu bir anlasak, mantıkla değil yürekle anlasak, ne kibir kalır dilimizde, ne önyargılar zihnimizde.
Mütereddit güzel kelime. Tereddüt besleyen, şüphe eden...
Maddenin nasıl katı, gaz ve sıvı halleri varsa, insan zihninin de aynen öyle halleri var. Maddenin katı hali: İnsanın mutlakıyetçi hali. Maddenin sıvı hali: İnsanın yaratıcı hali. Maddenin gaz hali: İnsanın mütereddit hali.
Mutlakıyetçi zihniyet, köşeli, katı ve keskindir. Kelimeleri kurumuş çimento gibi rap rap dizer üst üste. Dili ustura gibi kullanır. Keser, biçer, kategorilere sokar. "Onlar" ve "bunlar" diye ayrılmıştır dünyası. Ara tonları görmez, göremez. Mutlakıyetçilik bir nevi renk körlüğüdür. Sadece siyah-beyaz bir dünyada yaşar kişi. Nüansları bilmeden.
Yaratıcı zihin, tam tersine, ayrıntıları sever. Fikirlerle doludur. Nobran genellemelerle düşünmez. Nüanslara dikkat eder, ara tonlara. Yepyeni sentezler yaratır. Renkleri karıştırır. Su gibidir yaratıcı insan. Kabında duramaz. Dursa bile sığamaz. Akması lazım illaki. Uzaklara, öteye, daha evvel denenmemiş işlere, varılmamış yerlere...
Mütereddit zihin ise mütevazıdır. Öğrenmeye açıktır, kâinatı kitap gibi okumak ister, daima merakla sorgular. Sadece başkalarını değil, kendini de, kendi doğrularını da tartar. Kibirden arınmıştır.
Derviştir içi. Dıştan her zaman belli olmasa da.
Zihnin katı hallerinden sıvı ve gaz hallerine geçebilmek dileğiyle... Daha çok yaratıcılık, daha çok hoşgörü için...

*Elif Şafak - Firarperest'ten

MF

2011-02-06T22:09:00.004+02:00

Bir Melodifestivalen süreci daha başladı. Bu yakından takip ettiğim 3. yarışma olacak. :) Dün ilk 8 şarkıyı dinledik. Bir favorim vardı ama kendisi ne yazık ki 'İkinci Şans'a kaldı. Umarım final bileti alabilir. İşin ilginç olan tarafı, İsveç'in bu yıl çok değişik seçimler yapıyor olması. Kesin elenir dediğim bir şarkı ikinci, finale çıkar dediğim şarkıysa 6. oldu ve elendi. Bakalım İsveç beni şaşırtmaya devam edecek mi? Önümüzdeki haftalar gösterecek. :)

Ayrıca ayın 12'sinde motorlu taşıtlar sınavım var. Sınav giriş yerim biraz alakasız gibi görünüyor ama bakalım, umarım o günü de kolaylıkla atlatabilirim.

Ayın 15'inde de BAS2 var, o çok da önemli değil. Halledeceğimi düşünüyorum.

TTNET'i bırakıp Superonline'a geçelim dedik ama sabahtan beri Superonline'ın internet servisinde problem var. Umarım TTNET'i kapattığımızda bu sorunlar devam etmez.

Biraz içimi döktüm, boşalttım. Rahatlamak için. :)

Üç hafta sonra da annem geliyor, ev işleri çok yoruyor bizi, iyi olacaktır umarım onun gelmesi de. En son gelişi gibi olaylı bir ziyaret olmamasını diliyorum.

Me-Şe

Gelseydi Keşke

2011-02-04T14:12:00.002+02:00

Evlenebilmek için ailelerine karşı çıkmak zorunda kalan gencecik bir çiftin öyküsüdür bu. Tanıdık bir hikâye. Ve hayat kadar hakiki. Kadın henüz yirmilerinde. Sesi billur, yüreği sırça. Hayallerini kilitli çekmecelerinde, naftalinli sandıklarda saklayarak büyümüş. Öylesine içine kapanık ve suskun. Dört çocuklı bir ailenin en büyük kızı. Kendini bildi bileli hep fedakârlık yapmış, kardeşlerine bakmış. Ağırbaşlı, sorumluluk sahibi. Hayatta kendine ayırabildiği tek bir meşgale var. Üzerine titrediği bir tanecik alan: Müzik. Türki söylüyor bir halk korosunda. O solo aldığında herkesin yüzü gülüyor. Dinleyenin içine işliyor kırılgan sesi. Buğulu cam gibi.
Erkek kadınla hemen hemen aynı yaşta. O da müzisyen. Aynı koroda bağlama çalıyor. Böyle tanışıyorlar. İlk günden başlayan karşılıklı çekim, kısa sürede aşka dönüşüyor. Beraberken bile birbirlerini özlüyorlar. Ayrı kaldıklarında birbirlerinin yollarını gözlüyorlar. Hasretin bir katresi bile ağır geliyor, geçmiyor saatler. Aşk bir sihirli halı gibi uzanıyor ayaklarının altında; haftalar, aylarca yere basmadan yaşıyorlar. Akılları bulutlarda, yürekleri pır pır. Biri söyleyip biri çalarken etraftakiler mest olmuş bir halde dinliyor. Herkes onların birbirleri için yaratıldıklarını, bir elmanın iki yarısı gibi bir bütünü tamamladıklarını söylüyor. Ne var ki biri Alevi, biri Sünni. Gerçi genç kadın ile genç erkeğin gözü bu tür ayrımları görmüyor. Ama aileler. Ama konu komşu. Ama toplum. Hep bir ama var etrafta...
"Hangi çağda yaşıyoruz? Hepimiz aynı mayadan, aynı hamurdan değil miyiz?" diyor genç adam. Kızgın. Kırgın. "Konuşuruz ailelerimizle. Anlatırız. Güzellikle söylersek anlarlar."
Kadın ise düşünceli, karamsar. Babasının asla Sünni biriyle evlenmesine izin vermeyeceğinin bilincinde. Ne yapması, kime danışması gerektiğini bilmiyor. Aşk bir cendere olmuş, burgu gibi yüreğini sıkıyor. Nihayet cesaret edip annesine durumu çıtlattığında gördüğü tepki korktuğundan da beter oluyor.
"Sakın" diyor annesi. "Zinhar. Etraf ne der sonra?"
"Elâlemin ne dediği, başkalarının oturup hakkımızda nasıl dedikodu yaptığı, öz kızının mutluluğundan daha mı önemli?" Böyle demek istiyor anasına. Kelimeler diziliyor boğazına. Yutkunamıyor. Aynı gün, aynı saatlerde genç addam da babasına durumu açmaya karar veriyor. Erkek erkeğe konuşacak onunla. Doğrudan, dürüstçe. Babası sert bir adam. Çok içerdi eskiden, gerçi şimdilerde bıraktı. Herkes bir parça çekinir gölgesinden. O da öyle olsun ister zaten. Çocukları üzerinde otorite kurmuş ta başından beri. Sevilmekten ziyade korkulmak isteyen babalardan. Sevgi zaten kendiliğinden gelir, aile fertleri korkacak ki aile reisinden, hata yapmayacaklar...
Genç adam bir gün çocukları olduğunda, babasından çok farklı bir baba olmaya kararlı. O "korkulan baba"lardan değil, "sevilen baba"lardan olmak istiyor. Yemekten evvel birdenbire, babasına bir kıza âşık olduğunu söylüyor. Sesi titriyor konuşurken, ama çabuk toparlıyor kendini. Utanmayacak bu durumdan. İnsan aşktan utanır mı? Bir suç işlemiş gibi davranmayacak. Kabahat değil ya sevmek, sevilmek. Başını dik tutuyor.
"Baba müsaadenle biz evlenmek istiyoruz."
"Dur hele, acelen ne? Kimin nesiymiş bir bakalım" diyor babası.
O zaman söylüyor genç adam. Pat diye, saklamadan. "Alevi bir ailenin kızı."
"Unut" diyor babası. "Bize yaramaz. Bu kızı bize gelin diye getirmeye kalkarsan seni evlatlıktan atarım."
Nasıl bir şey evlatlıktan atmak? İnsan bir kalemde siler mi öz evladını, kanını canını, sırf kendine ait bir hayatı ve hayali var diye?
"Baba..."
"O kızla evlenmeye kalkarsan bu evden bavulunla çıkarsın. Bir daha annenin yüzünü göremezsin."
Genç adam kalıyor öyle. Ellerini yumruk yapmış farkında bile olmadan. Gidecek bir yeri yok. Ama şu anda hiçbir şey umrunda değil. Senelerce tehditle sağlanan bir otoriteyle büyüdü. Otorite, sevgi demek değil. Babası bu ikisi arasındaki ayrımı göremiyorsa beyhude yaşamış bunca seneyi. "Cenazeme de gelmeyesin" diyor babası o kapıdan çıkarken.
Genç adam ve genç kadın evlendiklerinde nikâhlarında bir avuç insan var. Bu halde İstanbul'dan ayrılıp sakin bir kasabaya yerleşiyorlar. Bir kızları oluyor. Ona hem Aleviliği hem Sünniliği öğretiyorlar. Ona insanın insana değer verdiği bir muhabbet felsefesi veriyorlar. Genç adam kendi kendisine verdiği sözü tutuyor. Babası gibi bir baba olmuyor. Sevmekten de, sevdiğini göstermekten de çekinmiyor.
Sekiz sene geçiyor aradan. Babasının fenalaştığı haberini alıyor. Kızının elini tutup gidiyor İstanbul'a. Hastanın durumu ağır. Yaşlanmış iyice. Çoktan azalmış gözünün feri. Ömrü hayatının sonlarına geldiğini anlayan her insan gibi onun da bakışlarında bir başkalık var.
İlk defa gördüğü torununa bakıyor uzun uzun, sonra oğluna dönüyor. "Karın nerede?" diye soruyor.
"Getirmedik" diyor oğlu. "Görmek istemezsin diye düşündüm."
"Olur mu, gelseydi keşke..."
Son sözleri bunlar. Bir ömrü noktalayan iki kelime...

*Elif Şafak - Firarperest'ten

Gerçekleri gizlememek?

2011-01-24T17:43:00.001+02:00

Doğru söylemek her zaman işe yarıyor mu? Eğer önceden bir şeyler sakladıysanız, sonrasında doğru söyleseniz bile sözüne inanılmaz biri olabiliyorsunuz. Hadi herkesi boşverelim, pek çok kişi umrumda olmaz böyle bir durumda. Bana inanmıyorsa kendi bilir diyorum. Ama en kötüsü ne biliyor musunuz? Hayatını paylaştığın, onu delicesine sevdiğin insanın sana inanmaması. Öyle bir acı ki, acıların en büyüğü, tarifi imkansız.
Bazen düşünüyorum, acaba söylemese miydim diye doğruları? Bunun cevabını bulamıyorum şu zamanlarda.

Me-Şe

Mor Harflerle Yazılmış Bir Yazı

2011-01-14T20:40:00.003+02:00

Şehrin kalabalık bir semtinde, trafiğin yoğun olduğu bir saatteyiz. Yağmur çiseliyor hafiften. Yağmur hem ince ince yağıyor hem her damlada bütün şehri altüst etmeyi başarıyor. Bir otobüs yanaşıyor durağa. Yolcularını alıyor, yolcularını bırakıyor. Otobüsün arka tarafında camdan dışarı bakan bir adam var. Orta yaşlı bir adam. Ne şişman ne zayıf. Ne esmer ne sarışın. Belki bir devlet kurumunda çalışıyor ya da özel bir şirkette. Dalgın, durgun bakıyor etrafa. Koşturan insanlara, renklere, desenlere, insanlığın hallerine... Derken aniden bir şey dikkatini çekiyor. İleride bir apartmanın yan cephesinde mor boyayla yazılmış bir yazı duruyor: EDEP YA HU EDEP, BUGÜN BİR İYİLİK YAP.
Adam gözlerini kırpıştırarak bakıyor yazıya, tekrar bakıyor. Öylesine alışkın ki başka türlü duvar yazıları görmeye, bunu yadırgıyor. Halbuki çöp dökmemeyle ilgili bir yazı görse yadırgamazdı. Ya da siyasi içerikli bir yazı olsaydı. Filanca partiyi tutanların ya da falanca partiye kızanların yazdığı bir yazı. Veya bir aşk ilanı olsaydı... "Zeynep seni seviyorum..." gibi bir şey mesela. Ya da "kömür gözlüm..." Onları da yadırgamazdı. Her şehirli insan gibi adamın da gözleri alışkın orda burda bu tür yazılar görmeye. Ama bu seferki yazı farklı. Kim yazmış acaba? Niye yazmış? İnip bakmak istiyor bir an. Yakından görmek. Dokunmak harflere. Ama otobüs tam o an hareket ediyor. Adam hiç düşünmeden yerinden kalkıp otobüsün arka tarafına gidiyor ve yüzünü cama yapıştırıp, oradan bakıyor duvar yazısına. Bakabildiği kadar bakıyor. Ta ki harfler ufukta minnacık birer nokta oluncaya dek.

Genç kız üniversite öğrencisi. Henüz ikinci sınıfta. İdealist, girişken, azıcık romantik, delidolu, okumayı seviyor, müziği ve sinemayı da. İsmi önemli değil. Yeliz ya da Ayşegül, fark etmez. Sosyal bilimler okuyor ya da mühendislik. Sınavı var bugün, üstelik geç kalmak üzere, koşturuyor yollarda. Kampustan içeri girerken gözü bir an için yan tarafta duran satıcıya takılıyor. Satıcının tezgâhının üzerinde elmalar, armutlar, portakallar dizili. Her bir meyve öbeğinin üzerinde fiyatının yazılı olduğu bir karton var. Ve el arabasının kenarında bir kâğıt, üzerinde mor harflerle yazılmış bir yazı duruyor. Genç kız hayretle bakıyor yazıya. İnanamıyor gözlerine. Sınavı filan unutuyor bir an. Yaklaşıyor.
"Sen mi yazdın bu yazıyı?" diye soruyor satıcıya.
Satıcı esmer, zayıf bir adamcağız. Sigaradan sararmış dişlerini saklamaya çalışarak, yarı mahcup gülümsüyor. "Yok ben yazmadım. Az evvel yaşlı bir adam geldi, bunu verdi. Ben de sevdim. Aldım koydum oraya." Genç kız usulca yazıya dokunuyor. Bir çiçeğe dokunur gibi. Portakal kokuyor yazı. Güzellik kokuyor. Sükûnete, sadeliğe, huzura ve uyuma davet ediyor. Kim yazmış acaba? Niye yazmış? Çantasından bir defter çıkarıyor, gördüğü yazıyı aynen defterine geçiriyor: EDEP YA HU EDEP, BUGÜN BİR İYİLİK YAP.

Gecenin bir saati, şehrin bıçkın yüzü, kenar semti. Pavyonların önünde taksiler bekliyor, sokak aralarında alacaklılar kavga ediyor, sarhoş bir adam ağaç altına kusuyor, tam şu anda birileri birilerini dolandırıyor, yalanlar söyleniyor, sahte kahkahalar atılıyor, hüznün üstü örtülüyor, makyaj makyaj üstüne. Şehir bu saatte hiç olmadığı kadar hırçın ve kızgın. Ve tüm bu keşmekeşin ortasında bir hayat kadını yürüyor tek başına. Rimeli akmış ağlamaktan. Hırpalanmış. Yaşamak istemiyor. Bu gece intiharı düşünüyor.
Rastgele bir taksiye biniyor. "Anadolu yakasına geçeceğiz" diyor. Halbuki geçmeyecek. Boğaz Köprüsü'nde inecek. Oraya kadar taksimetre ne yazmışsa kuruşu kuruşuna ödeyecek ama. Herkes onu aldattı hayatta, ama o kimseyi dolandırmadan gidecek ölüme. Planı böyle. Taksici gün görmüş adam, dikiz aynasından bakıyor, bir şey söylemiyor. Anladı mı acaba yolcusunun intihara gittiğini?
Köprünün ortasında yavaşlıyor taksi. "Abla" diyor taksici. "Bak bugün bana ne geldi?" Kadın evvela anlamıyor söyleneni. Taksici ısrarla ona bir yirmi lira uzatıyor. Minnacık bir yazı yazılı üzerinde, mor harflerle. "Sende kalsın" diyor taksici. "Çantanda taşı. Moral verir. Yüreğini ferah tutarsın."
Kadın başını eğiyor. Bütün gece bastırdığı hüzün balon gibi kaçıyor elinden. Tutamıyor. "Ağlama be abla" diyor taksici. "Ağlama, bak beni de ağlatacaksın."
Sabaha karşı İstanbul. Taksici ve hayat kadını deniz kenarında köfte ekmek satan seyyar satıcının önünde duruyorlar. Sessizce denize bakıyorlar. Ödeme zamanı gelince kadın kendisine verilen yirmi lirayı uzatıyor. "Bana iyi geldi, belki başkasına da iyi gelir..."

Otobüsteki adam duvarda bir yazı gördü. Öyle bir yazı ki çıkmadı aklından. Aynı gün uğradığı bankada sıra numarası için makineden bir kâğıt aldı. Duvarda gördüğü yazıyı oraya yazdı. Banka sırası kendisine gelince bu kâğıt parçasını minik kutunun içine bıraktı. Bir sonraki banka müşterisi yaşlı bir adamdı, emekli öğretmen Muzaffer Bey. Tesadüfen aynı vezneye gelince yazıyı buldu, bir kağıda not etti. O gün bir üniversitenin yakınlarında işi vardı. Meyve satan satıcının yanından geçerken dayanamadı, yazıyı ona verdi. On dakika sonra oradan geçen üniversite öğrencisi genç kız yazıyı gördü, sevdi. Yirmi liranın üzerine yazdı. Aynı gün marketten alışveriş yapınca o yirmi lirayı kullandı. Para gün içinde elden ele dolaştı ve en nihayetinde bir taksi şöförüne ulaştı. Taksici baktı yazıya, sevdi. Gece arabasına binen hayat kadınına verdi.
Köfteci kendisine uzatılan parayı aldı. Üzerindeki yazıya bakakaldı. Yüreğinin bir yeri ışıldadı. Bir hayır yapmak istedi, tanımadığı bir cana yardım etmek, güzelliğe vesile olmak... Yazıyı kâğıda geçirip kamyonetinin duvarına astı. Orada köfte ekmek yiyen bütün müşteriler gördüler ve başka başka yerlere yazdılar. Bir fısıltı gibi yayıldı yazı. Rüzgâr gibi yayıldı. EDEP YA HU EDEP, BUGÜN BİR İYİLİK YAP.

Elif Şafak - Firarperest'ten

Anarşist Aşklar

2011-01-14T00:44:00.002+02:00

...

Eskiden harfler daha mı kıymetliydi? Bir mektup yeterdi aylar süren ayrılıkların sessizliğini kapatmaya. Tek bir yemin yeterdi aradaki mesafeleri azaltmaya. Artık hiçbir şey o kıvamda değil. İbre şaştı, ayar bozuldu sanki. El titredi, akort bozuldu sanki. İlişkilerimizin ahengi eskisi gibi değil. Kelime cömerdi, duygu cimrisi bugünün insanı. Konuşmaya gelince açıyor ağzını, duygulanmaya gelince tutuyor kendini. Zaman yok ya, hep bir telaş halindeyiz ya, bunca koşuşturma arasında kimsenin durup da duygulanmaya vakti yok.

...

Elif Şafak - Firarperest'ten

Veda

2010-12-29T11:50:00.002+02:00

Bir yıla daha veda zamanı geldi. Klasik olacak ama, ne kadar çabuk geçtin 2010? En son paylaştığım minik hikayelerden sonra blog konseptimi değiştirdiğimi sanmayın, ara ara yine böyle yazmaya devam edeceğim.
Bu arada o hikayelerden sonra yani 11 Ekim'de sevgilim kesin olarak yanıma taşındı. Yaklaşık 3 aydır birlikte yaşıyoruz ve ben inanılmaz mutluyum. :) Belki de bu yüzden bloguma hiç uğramadım. Ama 2010'a veda etmem gerekli diye düşündüm. Yeni bir yıla tertemiz bir sayfa açmalıyım. 2010'da yaptığım pek çok hatayı artık arkamda bırakmak istiyorum, onları 2010'la birlikte bir kutuya kapatıp bir daha hiç açmamak istiyorum. Tabi ki hepsinden ders aldım, bana bazı şeyler kazandırdılar ama artık onları hayatımda istemiyorum. Kendimi kanserden kurtulmuş bir insan kadar temiz hissediyorum şu an. Ve artık vücuduma kanserin yayılmasına asla izin vermeyeceğim.
Yeni yıla yine sevgilimden ayrı gireceğim ama olsun. Daha nice yılbaşı kutlamalarımız olacak, ben inanıyorum. Çok ama çok mutlu olacağız. :) İnsanlar bize kıskançlıkla değil gıpta ile bakacaklar.
Ve sevgilime de burada bir şey iletmek istiyorum, her yazımı okuduğunu bildiğim için. :) İş konusunda sakın kendini üzme, her şey yoluna girecek çok kısa zamanda. Önemli olan sağlıklı ve bir arada olmamız, bunun sen de farkındasın.

2011'de görüşmek üzere. :)

Me-Şe

Perde

2010-10-10T11:01:00.002+03:00

Senelerdir perde satardı Beyoğlu'nda. En çok kadife ağır perdeleri sever, onlardan satmak isterdi. Ev hanımları pek rağbet etmezdi bunlara; dantelli, fırfırlı perdelerdi moda. Bir de jaluzi çıkmıştı son zamanlarda. Hepsinden vardı dükkânında. Satmayı reddettiği tek perde çeşidi, şu yeni çıkan şeffaf banyo perdeleriydi.
"Hiç olur mu?" diyordu çırağına. "Perde dediğin hiç şeffaf olur mu? Şeffaf olursa, perdeliği kalır mı?"

*Elif Şafak - Mahrem'den

Kör

2010-10-09T21:58:00.003+03:00

Vaktiyle, kubbeleri altın bir şehirde, çok çok yaşlı bir adam yaşarmış. O kadar yaşlıymış ki, ne zaman yağmur yağsa, yüzündeki kırışıklıklara dolan sular günlerce buharlaşmazmış. Yaşının hesabını yapamaz, şu dünyada olan biten hiçbir şeyi yadırgamazmış. Ne de olsa gördüğü her şeyi, daha önce de görmüş.
Bir gün, şehirdeki okullardan birinde korkunç bir yangın çıkmış. Alevler o kadar hızlı yayılmış ki, içerdeki çocukları kurtarmak mümkün olmamış. Nihayet yangın söndüğünde, okul binasından geriye hiçbir şey kalmamış. Herkes kahrolmuş, yaşlı adam hariç.
"Daha önce de yanmıştı" demiş yaşlı adam, "ama o zamanlar hapishaneydi bu bina. İçerdeki bütün mahkumlar yanmıştı. Bir keresinde de hastalar yanmıştı içerde. O zamanlar hastaneydi bu bina. Ah bu gözler nice yangınlar gördü, bu da bi şey mi!"
Yangında çocuğunu kaybeden bir anne öfkesinden deliye dönüp yaşlı adamı taşlaya taşlaya kovalamış.
Gel zaman git zaman, kubbeleri altın şehirde kuraklık başlamış. İnsanlar, bir lokma yiyecek için birbirlerini boğazlarken, yaşlı adam sakin sakin olanları seyretmekteymiş. "Daha önce de olmuştu" demiş. "Tam üç bahar üst üste yağmur yüzü görmemişti bu şehir. Bir keresinde de düşman orduları talan etmişti ambarlarımızı, gene aç kalmıştık. Bu gözler nice açlar, nice açlıklar gördü. Bu da bi şey mi!"
Açlıktan midesi yapışmış biri bu lafları duyunca öyle öfkelenmiş ki, yaşlı adamı sille tokat dövmüş.
Derken, savaş çıkmış kubbeleri altın şehirde. Savaş uzadıkça her evden birileri eksiliyormuş. Kimsenin ağzını bıçak açmıyorumuş üzüntüden. Bir tek yaşlı adam, bir tek o konuşuyormuş durmadan. "Bu gözler nice savaşlar, katliamlar gördü. Bu da bi şey mi!"
Askerden dönemeyen delikanlılardan birinin süngüsü bu sözleri işitince öyle sinirlenmiş ki, yaşlı adamın gözlerini çıkarmış.
İşte o zaman yaşlı adam hayretle bağırmış. "Karanlık! Her yer karanlık. Bunu daha önce hiç görmemiştim."
Ve daha önce hiç görmediği karanlığı öyle yadırgamış, öyle yadırgamış ki, yaşlı yüreği durmuş.

*Elif Şafak - Mahrem'den

Kem göz

2010-10-09T20:29:00.002+03:00

Yerlere kadar uzanan bembeyaz, fırfırlı elbisesinin içinde gülümsüyordu genç kız. Güvercinlere yem satan, çenesi kıllı yaşlı kadının yanından geçti. Yaşlı kadın, "Kuğu gibi olmuşsun evladım" dedi. Genç kız garip bir ürperti hissetti, ama gene de teşekkür etti.
Güvercinlerin toplandığı meydanın basamaklarını yosun tutmuştu. Sonuncu basamağa vardığında ayağı kaydı, bir çamur gölüne yüzüstü kapaklandı. Etraftan koşup kaldırdılar, patlamış dudağındaki kanı sildiler; ama bembeyaz, fırfırlı elbisesini temizleyemediler.
"O kadın yaptı bunu" diye haykırdı genç kız. Çenesi kıllı yaşlı kadın tam arkasında duruyordu. "Saçma" dedi fısıltıyla. "Herkes bilir ki, beyaz çabuk kirlenir." Sonra da elinde tuttuğu tasın içindeki bütün yemleri genç kızın üstüne boşalttı.
Güvercinler kara, kapkara bir bulut halinde yemlere üşüştü.

*Elif Şafak - Mahrem'den

İğne deliği

2010-10-09T20:25:00.002+03:00

Sessizliğin altın kadar kıymetli olduğu mahallelerden birinde, bütün gün pencerenin önünde oturup çeyiz işlermiş ana kız. "Hayallerin iğne deliğinden geçecek kadar küçük olmalı" dermiş kadın kızına. "Baktın ki bir hayalin geçemedi iğnenin deliğinden, boşver onu. Unut gitsin. İğne deliğinden geçemeyen hayaller boş hayallerdir. Hüsrandan başka bir şey getirmezler."
Kızcağız dikkatle dinlermiş annesinin anlattıklarını. Sonra dalıp gidermiş hayallere. Ne vakit hayal kursa, elinden kayıverirmiş gergef, iğneyi de beraberinde götürerek.

*Elif Şafak - Mahrem

Hayal

2010-10-09T20:23:00.002+03:00

Çocuk, bahçedeki elma ağacına tırmanıp hayallere dalarmış. Gün boyu inmezmiş ağaçtan aşağı; kimi geceler dallarda sabahlarmış. Sonunda, bu gidişata dayanamayan aile büyükleri kesivermiş ağacı. Çocuk, elma ağacından geriye kalan çukurun içine girip elma ağacı olduğunu hayal etmiş. Her sene sulu sulu, kütür kütür elmalar vermiş. Her sene gözyaşları arasında elma kompostolarını kaşıklamış aile büyükleri.

*Elif Şafak - Mahrem'den

Gözbebeği

2010-10-09T20:18:00.002+03:00

İnsanlarda yuvarlak, hayvanların çoğunda ise dikine elips şeklinde olan gözbebeğinin çapı, irise gelen ışığın miktarına göre değişir. Karanlık ve uzaklık büyütür gözbebeğini; aydınlık ve yakınlık küçültür. Yani bu kararsız çember, ışık varsa küçülür, ışık yoksa büyür. Yakına bakarken de küçüldüğüne göre, yakın olan aydınlıktır, aydınlıktadır. Uzağın payına karanlık düşer. Zaten karanlığı kimse yakınında görmek istemez.
Âşık olunca da büyür gözbebeği; demek ki âşık olunan hep uzaktadır. Aradaki mesafenin verdiği acıyı azaltmak için, maşuka "Gözbebeğim!" diye hitap edilir.

*Elif Şafak - Mahrem'den

Gözbağcı

2010-10-09T20:15:00.002+03:00

Hızın yardımıyla gerçekte var olmayan bir şeyin aslında varmış gibi gösterilerek, gözün aldatılmasına gözbağı denir. Gözbağcı hızını azıcık düşürmeyegörsün, seyircinin gözü açılır, hileyi görür. Büyü bozulur, sır çözülür.
Yaşlılık yavaşlıktır. Yaşlanan gözbağcılar, son numaralarını yapıp kendi kendilerini kaybederler.

*Elif Şafak - Mahrem'den

Ayçiçeği

2010-09-23T18:15:00.002+03:00

Ayçiçeği güneşe aşık olunca, gülmekten kırılmış bütün bitkiler. "Güneş gökyüzündeki tahtından bir an bile ayrılmaz. Kudretli ve ulaşılmazdır. Sen kim, o kim. Vazgeç bu sevdadan" demişler hep bir ağızdan. Ayçiçeği sesini çıkarmamış. Sevdalı gözleri dikmiş güneşe; bakmış bakmış bakmış.
Uzun müddet hiçbir şeyin farkına varmayan güneş, nihayet bir gün, ayçiçeğinin bakışlarını hissetmiş üzerinde. Önce geçici bir heves sanmış ama zamanla yanıldığını anlamış. Ayçiçeği öyle inatçıymış ki, güneş tahtını nereye taşıdıysa, yılmadan usanmadan o yöne çevirmiş başını.
Derken bir öğleden sonra, artık bu takipten bıkan güneş sapsarı gazabıyla kavurmuş ayçiçeğini. Daha ayçiçeğinin üzerinde simsiyah duman tüterken, insanlar akın etmişler olay mahalline. "Yaşasın!" demiş içlerinden biri. "Şimdi ne güzel çitleriz bu aşkı."
Aynı gece televizyonun karşısında acıklı bir aşk filmine gözyaşı dökerken, çitlemişler ayçekirdeklerini.

*Elif Şafak - Mahrem'den

Aşk

2010-09-23T17:59:00.004+03:00

Aşığının kolları arasında dul kadın, "Aşk dediğin yasak olmalıdır" diye mırıldanmış, "yasak da gözden ırak olmalı."
Oysa delikanlı dul kadınla seviştiğini herkesin görmesini istiyormuş. Büyüdüğünü başkalarına ispatlamalıymış. Bu yüzden pencereleri hep açık tutuyormuş. Ama sokaktan kimse geçmiyormuş.
Derken bir gün, delikanlı evde dolaşırken her zaman kilitli duran, bir kez olsun elini sürmediği kapıyı açmış. "Aman Tanrım!" diye haykırmış. "Bu yüzden mi kilitledin herkesi bu odaya? Bizi kimse görmesin diye mi yaptın bunu?" Soru cevabını bekleyedursun, dul kadın, evin kapısını toy delikanlının üzerine kilitleyip gitmiş.
Dul kadın yolda bir tırtıla rastlamış. "Gizli aşığım olur musun?" demiş ona. "Gizlenmeye ne gerek var ki?" demiş tırtıl. "Bana olan aşkını herkes görsün isterim. O zaman çirkinliğim azalır." Dul kadın, bir müddet, tırtılın yaprakları kemirişini seyretmiş. Sonra da koskoca dünyayı, çirkin tırtılın üzerine kilitlemiş.
Kainatı bulmuş karşısında ve ona da aynı soruyu sormuş. Yaşlı kainat, "Bana olan aşkını herkes görsün isterim" demiş. "O zaman genç görünürüm." Dul kadın omuzlarını silkmiş. Kocaman bir anahtar demeti varmış nasıl olsa cebinde. Yaşlı kainatı kendi üzerine kilitlemiş.
Yoluna devam etmek için adımını attığında boşluğa düşmüş. Düşerken yeni bir anahtar çıkarmış cebinden ama ortada kilit görememiş. "Aptal mısın? Boşlukta kilit ne gezer? Burada boşluktan başka bir şey bulamazsın." diye homurdanmış boşluk. Dul kadın hayran hayran bakmış boşluğa. "Öyleyse seninle kalayım, ne olur. Aradığım sensin!"
"Katiyen olmaz" demiş boşluk. "Sen benimle kalırsan, boşluğumu doldurursun, o zaman da ben ben olamam."
Ardından, "Hadi şimdi geri dön" demiş boşluk, az önceki kabalığını affettirmek istercesine tatlı bir sesle. "Dön ve bütün kapıları aç. Bırak çıksınlar. Onlara ihtiyacın var."
Dul kadın boşluğun sözünü dinleyip kilitlediği bütün kapıları açmış. Esaretlerinin sona erdiğini gören tutsaklar itişe kakışa çıkmışlar dışarı; özgürlükten sersemlemiş bir halde oraya buraya koşuştururken birbirlerini yaralamışlar. Şaşkın ve kızgınmış dul kadın. "Sanki şimdi daha mı iyi oldu?" diye söylenmiş. Bu arbedeyi daha fazla görmemek için kendini evine kilitlemiş. Ve bundan sonra aşkı kendine yasaklamış.

*Elif Şafak - Mahrem'den

...

2010-07-30T13:14:00.003+03:00

Uzun zamandır yazmadım ama bir süre böyle gidecek sanırım. Canım hiçbir şey yazmak istemiyor. Yine de bir kaç film izledim, unutmadan listemi güncellesem iyi olacak. :)

1.Serseri Mayınlar - 9,6/10
2.Avatar - 8,3/10
3.Başka Dilde Aşk - 7,1/10
4.Coraline - 6,9/10
5.Date Night / Çılgın Bir Gece - 6,2/10
6.Alice in Wonderland / Alice Harikalar Diyarında - 6/10
7.Barda - 5,5/10
8.Bleu - 4,8/10
9.The Lovely Bones / Cennetimden Bakarken - 4/10
10.Final Destination 4 / Son Durak 4 - 3,2/10
11.Dare - 3/10
12.Zeynep'in Sekiz Günü - 2,9/10

Serseri Mayınlar ya da orijinal adıyla Mine Vaganti, benim için bu yılın en iyi filmi olacak gibi görünüyor. :)

Temmuz

2010-07-07T19:25:00.002+03:00

Konya'da Temmuz ayı oldukça sıkıcı geçiyor. Kaç gündür görüşemedik sayamadım bile. =/

Neyse inşallah pazar günü yanına gidiyorum. Onun kollarında uyumayı öylesine özledim ki.

Dün abimlerle spor yapmaya gittim. Koşu bandına falan bindim. Sonra yüzdük. Sauna beni oldukça daralttı. Bir daha kullanabileceğimi sanmıyorum. Spor yaptığım için bugün oldukça yorgun hissediyorum kendimi.

Bir kaç hafta içinde yeniden ders çalışmaya başlayacağım sanırım. Yoksa sıkıntıdan patlayacağım. Yine de bütünlemeyle falan uğraşmadığım için kendimi şanslı sayıyorum ve bu duruma oldukça seviniyorum. :)

Mert

Filmler

2010-06-29T15:30:00.002+03:00

Haziran bitmeden listemi güncelleyeyim. :)

1.Avatar - 8,3/10
2.Başka Dilde Aşk - 7,1/10
3.Coraline - 6,9/10
4.Date Night / Çılgın Bir Gece - 6,2/10
5.Alice in Wonderland / Alice Harikalar Diyarında - 6/10
6.Barda - 5,5/10
7.The Lovely Bones / Cennetimden Bakarken - 4/10
8.Final Destination 4 / Son Durak 4 - 3,2/10
9.Zeynep'in Sekiz Günü - 2,9/10

Avatar benim için yılın filmi bile olabilir, en azından yılın ilk yarısının filmi oldu resmi olarak. :)

Filmler

2010-06-16T15:12:00.002+03:00

Güncelleme vakti geldi. Dün 2012'yi sıkıntıdan yarıda bıraktığım için listeye dahil etmiyorum.

1.Başka Dilde Aşk - 7,1/10
2.Coraline - 6,9/10
3.Date Night / Çılgın Bir Gece - 6,2/10
4.Alice in Wonderland / Alice Harikalar Diyarında - 6/10
5.Barda - 5,5/10
6.The Lovely Bones / Cennetimden Bakarken - 4/10
7.Final Destination 4 / Son Durak 4 - 3,2/10
8.Zeynep'in Sekiz Günü - 2,9/10

Coraline zirveye çok yaklaştı ama, Başka Dilde Aşk'ı geçmeyi başaramadı. Bakalım, bu aralar izlemek istediğim başka filmler de var, listem değişecek gibi görünüyor. =)

Tatil

2010-06-16T15:08:00.003+03:00

Sınavlar bitti, tamamen dinleniyorum artık. Oyun oynayıp film izliyorum. Bir de beyimize yemek yapmaya çalışıyorum her ne kadar beğendiremesek de :P

Bir kaç gün sonra İzmir'e dönmek zorunda kalacağım, annemler gelecek çünkü. Neyse, yine bir arada olacağız dönem dönem böyle ayrılıklar yaşasak da. Özlem duygusunu yaşamanın da keyifli yanları olduğunu öğreniyor böylece insanoğlu. =)

Elif Şafak'ın bir sözünü hatırladım geçen gün ve inanılmaz hoşuma gitti. Tam olarak kelimesi kelimesine hatırlamıyorum ama hatırladığım kadarını yazayım.

Hayatım alt üst olacak, düzeni kaybolacak diye üzülme. Hayatının üstünün altından daha iyi olduğunu nereden biliyorsun ki?

Gerçekten de nereden biliyoruz ki? Sadece alıştığımız şeylerin devam etmesini istiyoruz, onları korumak için çabalıyoruz. Ama belki de korktuğumuz değişiklikler, korkmamızı gerektirecek şeyler değillerdir.

Mert

Filmler

2010-06-01T17:05:00.000+03:00

Listemi de güncellemek istiyorum. Tekrar izlediğim filmleri almıyorum bu arada listeye. Sevgilimle birlikte izlemek için bazı filmleri iki kez falan izledim çünkü. =) Açıklama bu yüzden yani :P

1.Başka Dilde Aşk - 7,1/10
2.Date Night / Çılgın Bir Gece - 6,2/10
3.Alice in Wonderland / Alice Harikalar Diyarında - 6/10
4.Barda - 5,5/10
5.The Lovely Bones / Cennetimden Bakarken - 4/10
6.Final Destination 4 / Son Durak 4 - 3,2/10
7.Zeynep'in Sekiz Günü - 2,9/10

Date Night komik, eğlenceli ama boş bir filmdi. Keyifli zaman geçirmek için gidilebilinecek bir film ama bence. (:

Blok sonu

2010-06-01T16:58:00.003+03:00

Bir blok sonu daha geldi çattı. Bu sefer daha planlı çalışıyorum ve daha az sayıda sınav olduğunu da düşünürsek biraz rahat edeceğime inanıyorum. =)

Eurovision 2010'u favorim Lena kazandı. Satellite şarkısı aylardır favorimdi ve kazanacağına inanıyordum. İlk kez bir favorim kazandı ve inanılmaz mutlu oldum. :)

Gelelim gönül işlerine. :P
Ben geçmişimi geride bırakmaya çalışırken neden bırakmıyor o beni? Tamam, geçmişte bazı hatalar yaptım ama artık farklıyım eskisinden. Aynı hatayı tekrar yapmayacağımı biliyorum ve yapmayacağım da. Keşke sevgilim de buna inansa...
Yanıma gelince her şey düzelecek diyor ama bu konuda diyetisyenlerin verdiği bir örneği söylemek istiyorum ona.

Eğer kilolu olduğunuz vücudunuzu beğenmezseniz, zayıfladığınızda da asla tatmin olamazsınız ve yine de kendinizi sevemezsiniz. Önce kendinizi kabullenin.

Böyle diyor diyetisyenler. Ben de doğru olduğuna inanıyorum bu düşüncenin. İnsan kendini ve çevresindekileri olduğu gibi sevmeli, kabullenmeli. Hatalar insanlar için, önemli olan aynı hatayı tekrarlamamak bence.

Haziran ayı geldi artık. Tüm olumsuz şeylerin dünyamızı terk etmeye başladığı bir ay olsun bu ay. =)

Mert

Yağmur

2010-05-23T14:41:00.002+03:00

Dinar'dan geldiğimden beri doğru dürüst güneş yüzü göremedim. Yağmur ve şimşekler de cabası üstelik! Mayıs ayının sonunda hava bu kadar soğuk ve yağışlı olmamalı! Düzelir umarım bir an önce :(

Yarınki sınava çalışmak da çok sıkıcı. 64 puan biyokimya sorusu olacakmış. Umarım iyi bir not alırım. =)

Sevgilim de bir yandan KPSS'ye hazırlanıyor, umarım elinden gelenin en iyisini yapar ve sonsuza dek yan yana oluruz.

Ders beni bekler, gidiyorum şimdilik.

Mert

Ayrılık

2010-05-22T16:14:00.001+03:00

Yine bir veda sahnesi daha eklendi hayatıma. 5-10 günde bir yenisi ekleniyor ya zaten. Başrolünde ben varım. Yardımcı oyuncu olaraksa genellikle o var ama bazen de annemler falan olabiliyor.

Şu an beni hayata bağlayan tek şey çarşamba gecesi yanıma geleceğinin hayali. Ellerini avcuma alıp saatlerce onu izlemek istiyorum. O, beni mutlu eden varlık.

Bu sabah buz gibi bi' İzmir sabahında kalkıp okulun saçma sapan bir sınavına girmek zorunda kaldım. Gerçi daha 5 yıl var önümde, kim bilir kaç tane daha salak sınava gireceğim? =)

Pazartesi günü de yılın son BAS'ı var önümde. O da geçsin hayırlısıyla, blok sonu sınavlarına odaklanalım bakalım. Ve sonra da tatil gelsin, biz de köşemize çekilelim. Tabi ki onunla =)

Mert

Mucize

2010-05-20T13:56:00.001+03:00

Bu ay sonu yanıma gelebilmesi için bir mucizeye ihtiyacımız var. Bazı problemler yüzünden paraya ihtiyacımız var ve parayı da ancak bir ay daha çalışırsa alabilecek. Bilgisayarını satmayı önerdi ama bence bir ay daha çalışması daha mantıklı. Her ne kadar içim kan ağlasa da yapabilecek başka neyim var ki :(

Şu an onun evindeyim. İşten dönmesini bekliyorum her zamanki gibi =) Yarın sabah dönüyorum ama İzmir'e ne yazık ki. Blok sonu yaklaşıyor, sınavlar kapıda. Son bir gayret çalışayım ki bitsin bu yıl ve yazın rahat edeyim.

Umarım haftaya yarışmayı birbirimize sarılarak izleriz sevgilim.

Seni çok seviyorum

Mert

Eurovision

2010-05-16T15:18:00.003+03:00

1 yıl daha geçti ve bir Eurovision provaları mevsimi daha geldi. Bugün provaların ilk günü. Letonya'nın provası var sevdiğim şarkılardan. Diğer ülkeleri pek de merak etmiyorum bugün prova yapacak olanlardan.

Sevgilim hala gelmedi yanıma. Onu nasıl özlediğimi kelimelerle anlatamama durumunu geçmiştim zaten ama, bir özlem duygusunun ne kadar artabileceğini gözlemliyorum ve yaşıyorum adeta. Öyle ki, annemi özlediğimi bile hatırlamıyorum artık. Vücudumun verebileceğim tüm özlem duygusu ona ait.

Bu günler geçecek ve daha iyi günlerimiz olacak ama buna bile şükrediyorum artık. Ya o hayatımda olmasaydı? Büyük bir boşlukta kaybolup giderdim sanırım. İyi ki varsın aşkım =)

Seni deli gibi seven Mert

=)

2010-04-30T10:01:00.003+03:00

Uzun zamandır yazmadım buraya. Mutluyum çünkü, içimi döktüğüm bir sevgilim varken bir de buraya yazmak eziyet gibi geliyor. :P

Bugün minik böreğimin YGS sonucu açıklanacak. Bakalım hangimiz haklı çıkacağız? Ben %90 kendimin haklı çıkacağını düşünüyorum. =)

Bugün Edebiyat ve Tarih vizem var. Atlatınca da pazartesi günü yeni bloğun ilk BAS'ı var. :( Çalıştım ama aklımda bir şey kalmamış gibi hissediyorum. Neyse bakalım hafta sonu toparlarım inşallah. (=

Bu arada Nisan ayına da veda ediyoruz bugün. Artık Mayıs'ta gel gibi bir şey yazmayacağım, çünkü işe yaramıyor :P

Seni daima çok seveceğim aşkım... (=

Mert

Filmler =)

2010-04-12T22:51:00.002+03:00

Bugün bir film daha izledim dayanamayıp. İyi ki izlemişim Başka Dilde Aşk'ı. İlaç gibi geldi, Zeynep'ten sonra. =)

1.Başka Dilde Aşk - 7,1/10
2.Alice in Wonderland - 6/10
3.Barda - 5,5/10
4.The Lovely Bones - 4/10
5.Final Destination 4 - 3,2/10
6.Zeynep'in Sekiz Günü - 2,9/10

Böylece Alice, 9 Mart'tan beri süren liderliğini kaptırmış oldu. Bakalım 2010 listemizin zirvesinde Başka Dilde Aşk ne kadar süre kalabilecek? Yılın filmi olmayı başarabilecek mi? Hepsi ve daha fazlası, ilerleyen günlerde bu adreste. :P

Mert

Sevgili..

2010-04-12T16:17:00.001+03:00

Onu çok özlüyorum. Duygularım kelimelere sığmayıp taşıyor aylardır zaten. Her geçen gün daha da artarak çoğalıyorlar. Sevgi, aşk, özlem... Hepsini iç içe yaşıyorum. Seni çok seviyorum aşkım. Dönmeni dört gözle bekliyorum. Belki de havalar da ısınmak için seni bekliyordur, ne dersin? Çabuk gel o halde.

Mert

Filmler

2010-04-12T16:16:00.001+03:00

Bugün Zeynep'in Sekiz Günü adlı filmi izledim. Sıralamam değişti ama gittikçe daha kötü filmler izler oldum. :(

1.Alice in Wonderland - 6/10
2.Barda - 5,5/10
3.The Lovely Bones - 4/10
4.Final Destination 4 - 3,2/10
5.Zeynep'in Sekiz Günü - 2,9/10

Tatil

2010-04-04T11:11:00.001+03:00

Blok arası tatili için Konya'ya geldim. Sınavlar iyiydi, sanırım geçmişimdir bu bloktan da.

Sevgilimin içi hiç rahat değil burada olduğum için. Bazı olayların başlangıç noktası olduğu için haklı olarak üzülüyor. Ama o üzülünce ben de üzülüyorum. :( Onun üzülmesini engelleyebilmek için ne yapacağımı da bilemiyorum. Üstelik haftaya bugün YGS'ye girecek, moralini de yüksek tutması gerekiyor. Umarım atlatabiliriz bu durumu da birlikte olarak. =)

Onu inanılmaz çok özledim yine. Hep birlikte olmak istiyorum onunla, umarım gerçekleşir bu hayalim.

Seni seviyorum aşkım, bunu biliyorsun di mi?

Mert

Filmler

2010-03-31T19:07:00.001+03:00

Sevgilimle geçen Cumartesi "Final Destination 4"ü izledik. Bu filmi de ekleyince 2010 sıralamam değişti.

1.Alice in Wonderland - 6/10
2.Barda - 5,5/10
3.The Lovely Bones - 4/10
4.Final Destination 4 - 3,2/10

Nisan?!

2010-03-31T19:06:00.002+03:00

Mart ayı bitti, sınavlar bitmedi.
Mart ayı bitti, sevgilim gelmedi.

Bari Nisan'da gelse sevgilim...

Mert

Bana biraz renk ver

2010-03-30T16:24:00.002+03:00

Sana inandım koştum geldim
Dünde ne vardı unuttum geldim
Dünya yansın koyverdim
Bana biraz renk ver

Sevgilim bana biraz renk verir misin?

özledim*

2010-03-29T21:34:00.003+03:00

Bu sefer yokluğun daha bir acı oldu be aşkım. Evde tek başıma olmak, şu an o kadar acıtıyor ki kalbimi...

Senin nefesin, sesin, kokun varken her şey daha bi' farklı; ayrı bi' güzel. Böyle yaşamak artık hepten çekilmez oldu. Seni özledim diyorum ya, hissettiğim şeylerin özlemekle hiç alakası yok aslında. Özlemek benim hissettiğim duyguların yanında insan vücudundaki bir hücre gibi kalır.

Gel artık be minik aşkım! Gel, bitsin bu hasret. Sevgimizi büyütelim sonsuz bahçemizde el ele.

Gel hadi minik kuşum. Sadece gel...

.

2010-03-19T17:19:00.002+02:00

Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Hatta olanları anlatabilir miyim, bundan bile emin değilim. Şu aralar emin olduğum tek şey var ki, minik kuşumu çok incittim. Güvenini ve sevgisini derinden sarstım. Yeniden eskiye dönmek çok zor olabilir, ama bunun için elimden geleni yapacağım. Çünkü biliyorum ki sonsuza dek birbirimize ait olacağız. Nefes alıp yaşayabildiğimiz bu günleri onu kırıp, üzerek geçirmenin çok büyük aptallık olduğuna karar verdim. Sonra o benden önce giderse buralardan, vaktimizin çoğunu böylesine boş şeylere harcattığım için kendimi asla affedemem. Kalbin o ezilme duygusunu asla yaşamak istemiyorum.

Kaan Sezyum'un 13 Mart tarihli yazısını burada paylaşıyorum şimdi. Gerçekten de mutlu anılardan başka bir şey istemiyorum artık ben de. Bunun için elimden geleni yapacağım.

Hayat ve anlamı

Geçen haftadan beri hayatımın pek bir anlamı yok gibi geliyor. Ne yazılarımı okutacağım birisi, ne sabah güldüğümüz birisi, ne de balkonda kuşları yemlediğimiz birisi var yanımda. Yok yani. İşin en fenası da bu yok oluşun, tam anlamıyla bi yok oluş halinde gerçekleşmesi oldu. Gayet güzel kahvaltı ederken, birlikte Türk kahvesi için tek bir sigarayı ortaklaşa tüttürürken birden akşam oluyor, evde kimseler yok. Çat! Şimdi evde iki kişi kaldık. Kedimiz Tortor da bu vesileyle üzerime kaldı. Yokluk kendisini zamanla hissettiren bir şey. Varken olanı hissetmiyorsunuz, yokken de olmayanı hissediyorsunuz, garip. Kısa sürede çok üzüldüm.

Üzülmemin sebeplerini düşündüm biraz. İnsan çok sevdiği birisini kaybedince (bence) birkaç şeyden dolayı üzülüyor. Ben artık onunla bi şeyler paylaşamayacak olmama üzüldüm. Kumda kendisini temizleyen bir serçe, suyun dibinden giden bi balık sürüsü gördüğümde artık gösterecek kimsem yok. Çok yalnızım. Ama arkadaşlar iyidir, beni yalnız bırakmıyorlar. Yalnız kaldığınız her an bi takım anılar çıt, çıt ya da güm güm şeklinde kafanızın içinde patlayıveriyor. Geceleri uyumak çok zor. İçki de içmediğimden, uyumak için alternatif tıbbın tüm bileşenlerini devreye sokuyorum.
Gözlerimi bilinçli olarak kapatmak istemediğimden yapılabilecek en sıradan şeyi yapı TV’ye bakarken ekran karşısında sızıyorum. Sabah kalkış kısmı daha fena. Uyandıktan sonra yatak keyfi diye bir şey yok. Zaten yatakta keyif yapacak bi şey de yok. Sabahın köründe kargalarla birlikte oturup bok yemeye başlıyorum ben de. Ne yapalım, hiçbir şeyi değiştiremiyoruz ne de olsa. ‘Hayat devam ediyor’ filan diyorlar ama benim için aslında hayat pek devam etmiyor şu sıralar. Neyi devam etsin? Benim için hayat yeniden başlıyor şu anda sanırım. Hem de sıfırdan.
Sevindiğim şeyler de var. Son bir yılı reklam acansındaki işimden ayrılıp evde Nursel’le birlikte geçirmiş olmamız beni en çok rahatlatan şeylerden biri. Ortalama insanlardan çok daha fazla birlikte ve mutluyduk son bir yıl içinde. Evde sabahtan akşama oturup, ağaçlara bulutlara, Tortor’a bakıp gülüyorduk. Çok mutluyduk, gerçekten. Çoğu insanın yaşayamayacağı kadar mutluluk yaşadım son bir senede. Ne yazık ki mutluluk da elektrik gibi bir yere istiflenmesi zor bi duygu. Şimdi o mutluluk anları anı olarak suratıma kapanıyor. Yalnızlığın bir başka karanlık tarafı da ortaya çıkıyor böylece; karşılaşmalar.
Sabahtan akşama çevremdeki birçok şeyde birlikte yaşadığım, eğlendiğim ve mutlu olduğum insanı görüyorum ister istemez. Neyse ki şimdi kendisini Heybeli’ye bıraktık. Bir süre sonra o da adanın bir parçası olacak, Heybeli’ye her gittiğimde belki de enseme konan bir sinek, topraktan çıkan bir çiçek, ağacın tekinde ekşi bi erik ya da peşimden gelen yavru bi kedi olacak. Şimdilik beklemekte yarar var. Hiçbir şey kaybolmuyor, bu da bir gerçek.
Hep çok şanslı olduğumu düşünürdüm. Hâlâ da düşünüyorum galiba. Hep istediğim işi yaptım, beni sıkan protokollere, ıvıra zıvıra bulaşmadım, zora gelmedim, her işim iyi gitti... Ama geçen haftaki bomba biraz fena patladı bende. Şu anda evrensel şans skalasında eksilere düştüm sanırım. Bundan sonrası yukarı çıkış olabilir sadece.
‘Küçük şeylerle mutlu olmayı bilmek lazım’ gibi zırvalar vardır ya, işte biz aynen o laflardaki gibiydik. Küçük ama mutlu bi hayatımız vardı. Dolaptan kestiğim bi parça kaşar peynirine sevinirdi. Susadığı zaman götürdüğüm bi bardak suyun yüzünde yarattığı mutluluğu görmeniz gerekirdi beni anlamanız için. Sabahları sağlıklı olalım diye tek bi aspirini içip “Şimdi mükemmel olduk” diye salak salak sevinirdik. Bahar geldiğinde balkonu çevreleyen ağaçların yaprakları yeşerip her yer yemyeşil olduğunda dünyanın en mutlu ikilisi olurduk. İnsan burnuna Çin yağı sürüp uyuyacak diye sevinir mi? Bazısı seviniyormuş, o da bana denk gelmiş. Şans işi işte.
Bir yandan da birbirimize hiç benzemezdik. Zevklerimiz çok farklıydı ama bana her zaman yeni bir şeyler gösterirdi. İnsan olmayı, çevremi sevmeyi Nursel’den öğreniyordum, daha da alacak çok dersim vardı. Krediler tamamlanmadan kaçtı gitti, bizim krediler de yandı badem oldu. Daha öğrenecek çok şeyim vardı.
Beni hayata bağlayan şeydi kendisi. O gidince iyice saçma sapan bir insan olacağım gibi hissediyorum. Bana kızacak, yaptıklarıma laf edecek ya da beni çekip çevirecek birisi yok şimdi. Dımdızlak kaldım evde, bir de kucağımda Tortor var, mal gibi salonda kanepede oturuyoruz, ağaçların gölgelerine bakıyoruz işte.
Durum böyle olunca hayatın da anlamını görmeye başlıyorum ağırdan. Hayatımızın anlamı anılarımızmış, onu fark ediyorum bi kez daha. Güneş doğuyor, güneş batıyor, haberlerde saçma sapan şeyler, iş yerindeki sıkıntılar, kişisel çekişmeler filan acayip fasa fisoymuş,
bi kere daha ayılıyorsunuz. Ama narkozdan hızlı çıkmak da bi kafa yapıyor. Anlamsızlık içinde buluyorum kendimi sık sık. Evinde oturan ve yaşadığı hayatın bomboş olduğunu gören bir emekli gibiyim. Tek farkım çok güzel yaşadım, geçen haftaya kadar da kazasız belasız geldiydik. Naapalım, piyango bu sefer bana çıktı, yarın başkasına çıkacak, sonraki gün de bir başkasına. Çekiliş hep devam edecek.
Bi fotoğraf filan koymak istiyordum ama hiçbir şeye bakamıyorum. Zaten tüm fotoğraflar benim aklımda. Zamanla çıt çıt açılıyorlar. Şimdi onlara bakmak için çok erken.
Karşılaşmalar, eşyalar ve yerler en fenası. Ama her şey ilk seferinde çok acıtıyor insanın içini. Aynı yerden ikinci geçişinizde sadece içinizde bi sıcaklık kalıyor. Bakalım ne olacak? Hayatımın en büyük darbesinden sonra ne kadar sıcak beni kurtaracak bilemiyorum. Yalnızlık sıcak bi şey değil, onu çok iyi biliyorum.
Geçen hafta tam da şu satırları yazdığım sırada yanımdan gitti, artık yok. Yani var ama, yok. Üzücü ama gerçek, ne yapalım?
Şimdi arkadaşlarla daha fazla zaman geçirilecek, onlarla da güzel anlar paylaşılacak, mutlu yaşamaya devam edilecek. Mutlu olmaktan başka yapacak bir şey yok. Yani var ama, yok.

Alice in Wonderland

2010-03-09T17:33:00.001+02:00

Bundan sonra 2010'da izlediğim filmleri puanlayacağım ve her seferinde listemi paylaşacağım burada. Son izlediğim 3 filmden başlamak istiyorum, çünkü öncesini hatırlamıyorum pek :)

Bugün Alice in Wonderland izledim ve bu yıl izlediğim filmler içinde en yüksek notu aldı. Sıralamamı da yazıyorum hemen.

1.Alice in Wonderland - 6/10
2.Barda - 5,5/10
3.The Lovely Bones - 4/10

Umarım daha yüksek notlar verebileceğim filmler de izlerim bu yıl. Belki de kader sevgilimle izlememi istiyordur güzel filmleri. =)

Mert

Ali ile Ramazan

2010-03-06T16:32:00.004+02:00

Dün akşam başladığım kitabı bugün bitirdim. Gerçekten de herkesin okuması gereken, tam bir dram. Mağden olayları olduğu gibi aktarmış. Zaten bir şey eklemesine de gerek yok, olan şeyler yeterince yürek burkucu. Yine de o yıllardan bu yıllara az da olsa pozitif değişimle karşılaşıyoruz. Umarım bunlar sürüp gider.

Bu hafta sonu sanırım gerçekten gelemeyecek. Belki kalpsiz hocan izin verir de, önümüzdeki hafta içi birlikte olabiliriz. Seni çok özledim.

Bu akşam MF'de sona bir adım daha yaklaşıyoruz. Senin kollarında izlemek vardı ama, kısmet değilmiş. Finali kucak kucağa izleriz belki de, ne dersin? =)

Mert

üzgün

2010-03-03T19:07:00.001+02:00

Ne yazacağımı gerçekten bilmiyorum. Tek bildiğim gözlerime engel olmayı bir türlü öğrenemediğim. Artık her şeyi bir kenara bıraktığımı hissediyorum. Yaşamak benim için gereksiz bir detay haline geldi. Umarım düzelir her şey. Mart ayını sevmiyorum.

Yastık

2010-03-01T21:26:00.001+02:00

1 Mart da geldi. Sensiz 1 ay daha geçti gitti. Umarım bu son olmuştur bi tanem.

Lamı cimi yok artık sen benimsin
Günlerim gecelerim her şeyimsin
Sarılıp uykuya daldığım anda
Yastığın yarısı ben yarısı sensin

=)

Aşk

2010-02-26T18:47:00.003+02:00

Seni çok özledim aşkım. Dön gel artık... Güzel gözlerini, sıcacık gülümsemeni hissetmek istiyorum içimde. Bekliyorum süremizin dolmasını. Umarım hayırlısı olur aşkım.

Ellerimi bırakma sakın...

...

2010-02-21T18:32:00.002+02:00

Biliyorum, dün seni çok kırdım. Klasik laflar söylemeyeceğim bu sefer, özür dilemek gibi. Her seferinde aynı şeyleri yapıyorum ve buna ne zaman bir son vereceğim bilmiyorum. Neden yaptığımı da bilmiyorum.

Tek bildiğim seni çok sevdiğim. Seviyorsan neden yapıyorsun, diye düşünüyorsun eminim. Kendime kızdığım için sevgilim hep bunlar. Kendime kızıp, sana patlıyorum. Umarım değişirim.

Sensiz yaşayamam, ama senin sevgini kaybedip de beni bırakman ayrılıkların en acısı olur benim için. Biz mutlu olacağız, ikimiz de buna inanıyoruz. Benim için dua et lütfen, ki düzeleyim bir an önce.

Seni çok seviyorum. Mutlu olmanı sağlayacağım, senin bana yaptığın şekilde.

Mert

Dizi

2010-02-17T18:09:00.003+02:00

Bu aralar hayatımın çeşitli parçalarını buraya aktarmaya karar verdim. Bugün izlediğim ve izlemeyi planladığım dizileri yazacağım buraya.

Öncelikle en sevdiğim dizi, kuşkusuz Desperate Housewives! 6. sezonunu izlemeye başlamamış olsam da, her bölümünü en az 1 kez izledim. 6. sezonu da yazın izlemeyi umuyorum.

Ekim ayında izlemeye başladığım 1 Kadın 1 Erkek'e yeniden sardım. 5 hafta boyunca ilk 25 bölümünü izlemiş, ancak Kasım ayında ara vermiştim. Pazartesi günü 26. bölümden yeniden başladım. Bakalım ne kadar süre devam edeceğim? =)

How I Met Your Mother'a da Ocak ayında ilk sezonla başladım. Daha önce Tv'den denk geldikçe izlediğim dizinin ilk sezonu bitmek üzere. Ancak bitirmeye kıyamıyorum. Çünkü Desperate Housewives indirdiğim için, diğer sezonlarını henüz yükleyemedim. :)

Sevgilimin sayesinde 4. sezondan izlemeye başladığım Dexter, DH ve HIMYM'dan sonra izlemek istediğim 3. dizi. Sanırım onu da yazdan önce izleyemem. :)

Eskilerden Will&Grace'i izliyorum ama, bir kaç yıl önce aldığım zevki alamıyorum. Sanırım izlemeyeceğim onu.

Chuck, Nip/Tuck ve House da listemde yer alan diğer diziler. Onlara sıra ne zaman gelir, bilemiyorum. =)

Neyse, Mart ortasına kadar MF modunda kalmalıyım sanırım. Biraz da derslere yoğunlaşma zamanı.

=)
Mert

1 yıl

2010-02-15T17:50:00.002+02:00

Bugün bloga yazmaya başlamamın 1. yılı. Sevgililer gününün ertesi günü açtığım bu blogda pek çok şeyi (varsa tabi =)) okurlarımla paylaştım. Tabi o zaman tahmin bile edemezdim, bu yıl sevgililer gününü benim için çok özel biriyle kutlayabileceğimi.

İyi ve kötü anları olsa da harika 4 gün ve gece geçirdim orada. İyi ki gitmişim, elimde olsa da sürekli yanında olabilsem. Onun o sıcacık gülümsemesi bile benim için dünyanın en iyi hediyesine bedelken, bana bir mouse (kalp şeklinde) almış. Ve tabi masaüstüme sürpriz yaparak koyduğu harika resim. =)

İyi ki varsın, iyi ki hayatımdasın. Seni çok seviyorum.

Mert Perrelli (minik aşkın) =)

Yeni!

2010-02-03T11:18:00.002+02:00

Bu sabah internetim geldi. 29 Ocak'tan beri kaldığım evde tek eksiğim sevgilim kaldı artık. O da gelince sıcacık bir yuvamız olacak. Onsuz o kadar üşüyorum ki :(

Pazartesi sınavım var ve kalan son günlerimi çok iyi bir şekilde değerlendirip iyi bir not almam gerekiyor. Umarım başarabilirim.

Blogumu oluşturmama sebep olan MF ise bu cumartesi yeniden başlıyor. Bakalım 2009 kadar güzel olacak mı? :)

Mert

???

2010-01-14T12:59:00.002+02:00

Ben her şey yoluna girsin diye çabalarken, neden her şey allak bullak oluyor ki? Ev olayında bazı pürüzler oluştu, ama köye geri dönmemeye kararlıyım. Bir şekilde çıkacağım o eve.

Sevgilim bir süre daha benden uzakta olacak. Dayanmak zor, hayat sabrımı mı sınıyor? Taş olsa çatlardı bu kadar şeye eminim.

Bir yandan da annem gereksiz sorularla üstüme geliyor. Gerçekten daralıyorum.

İyi ki bu aralar sınav, ders falan yok da kendimi dinleyip deşarj olabiliyorum. E2B1'e de az kaldı tabi.

Bakalım, umarım bundan sonra istediğim gibi gerçekleşir olaylar. Belki böyle olması daha hayırlı diyorum bazen. Sonra kalbim bağırıyor, sevgilinden ayrı olmanın nesi hayırlı olabilir ki?

Mert

Yalan olmasın

2010-01-12T17:48:00.002+02:00

Benim de işime gelmez bakarsan
Seni anlıyorsam
Bil ki mecburiyetten!
Yanarken yaktığını anlarsın
Çünkü o zaman bilebilirsin
Biraz halden...

I don't know!

2010-01-12T02:43:00.001+02:00

Şu sıralar hayatım bir karmaşa içerisinde. Yakın zamanda her şeyin yoluna girmesini umuyorum.

Sevgilimi çok özledim, bir an önce bir araya gelmek istiyorum onunla. Bu hafta işi bitse ve taşınsa artık. :(

Mert

Kenya again!

2010-01-09T10:06:00.003+02:00

Sınavlar bitti, sonunda tatile girdim. Eve çıkma konusunda da ailem ikna oldu. Sevgilim de yanıma gelirse hiç bir problemimiz kalmayacak inşallah. :)

Bu hafta bol bol dinlenip, enerji depolamayı düşünüyorum.

Kenyalı.

Sınavlar!

2010-01-01T20:54:00.004+02:00

Sınav haftası geldi çattı. Yeni yılın ilk haftasında bir çok sınava girecek olmam ne kadar kötü. :( Bir de üstüne sevgilimle daha az görüşeceğiz. Umarım bütün her şey düzelir ve yeni bloğumda onunla aynı evde oluruz. Maddi sıkıntı da yaşamak istemiyorum, çünkü öyle bir durumda da ikimiz de mutsuz olacağız. Her şey yoluna girecek...

Hayat bazen zorlasa da, ben şanslı insanlardan biriyim. İyi bir okulum var, sağlığım yerinde, ailemle aram iyi. Çok daha kötü durumda olan insanlar da var bu hayatta.

Umarım kalpleri sevgiyle ışıldayan herkes mutlu olur. Sevgi her şeyin çözümü çünkü.

Mert

2010

2009-12-31T23:39:00.001+02:00

2010'a sayılı dakikalar kaldı. Bakalım nasıl bir yıl bekliyor bizi? Bir ömür paylaşacağım kişiyle çok daha mutlu bir yılı geçirmeyi umuyorum.

Yeni yıla Antalya'da ondan ayrı girecek olsam da kalbim onunla.

Seni çok seviyorum sevgilim. Hep yanımda ol.

Mert

Net

2009-12-08T18:36:00.001+02:00

Köyde 19 Kasım'dan beri internet yok. Şimdi de işim olduğu için Forum Bornova'ya geldim, internete girmeye.

Son zamanlarda çok fazla gelişme oldu ama şimdi donduğum için yazamayacağım. En yakın zamanda görüşmek üzere.

Mert

51

2009-11-30T01:41:00.003+02:00

51 gün geride kaldı. Heyecanım, aşkım, sevgim kat kat arttı ama. Her geçen gün bir parça daha ekleniyor duygularıma. Onu inanılmaz derecede çok seviyorum. O da beni. Nazar değecek diye korkuyorum.

Yarın Kenya'ya veda edeceğim 6 haftalığına. Annemleri çok özleyeceğim yine. =( Her ne kadar kavga etsek de onlar benim tek ailem.
Konya'yı çok fazla özleyeceğimi sanmıyorum ama. Belki bir parça.

Bu gece Saw 6 izledik abimle birlikte. O tarz filmlerden iğreniyorum ama onları çok seviyorum. Onunla birlikte film izlemeyi de çok seviyorum. Gerçi o beni izliyor filmin yarısında ama olsun =)

Sabah erken kalkacağım, uyuyarak vakit kaybetmek istemiyorum burada. Umarım köydeki net, elektrik ve su problemleri çözülmüştür de rahat ederim. Sınavlarım da iyi geçsin lütfen. Moral depolamaya ihtiyacım var bu aralar.

11 Aralık'ta, ikinci ayımızda, Dinar'daki evde yeniden ona sarılarak uyuyabilme hayaliyle yaşıyorum şu günlerde. Umarım 2009'un son ayı benim için çok olumlu geçer ve güzel bir şekilde merhaba derim 2010'a.

En kısa zamanda görüşmek üzere.

Mert

Bayram

2009-11-28T13:11:00.004+02:00

Konya'da bayramı geçiriyoruz. Pazartesi gecesi İzmir'e, köye döneceğim yine. Umarım bir an önce eve çıkarım, bunu çok istiyorum.

Konya'da olmama rağmen hiç bayram modunda değilim. Sanırım artık burada yaşamadığım için böyle hissediyorum.

Bugün mikrofon falan almam lazım kendime. Covermaca için kaydımı tamamlamalıyım. Bu sefer de iyi bir derece alamazsam güzelim sözlerle, bilemiyorum gerçekten. =)

Ü'yü özledim yine. Umarım ayrı yaşadığımız son günlerimiz olur bunlar. Gerçekten istemiyorum daha fazla. Ömrümüz yeterince uzun değilken neden ayrı kalalım ki?

Birazdan annemle dışarı çıkacağız. Biraz dolaşıp, alışveriş yaparız sanırım. İzmir'e gidince de son sürat çalışmaya başlamam gerekecek. :(

Mert

Hayat

2009-11-25T11:14:00.002+02:00

Bayram için Konya'ya geldim bu sabah. Geride bırakarak onu. Tatilde yan yana olabilecekken, ben de buraya gelmek zorunda kaldım. Neyse, dayanmaya ve beklemeye alışmaya çalışıyorum.

BAS-2, BAS-1'e göre kötü geçti. Yine de çok çalışamadığım için, alacağım nota üzüleceğimi sanmıyorum.

Sabah otobüsten indiğimde soğuktan mı üşüdüm, yoksa o yanımda olmadığı için mi? Elleri mi ısıtır beni yoksa güneş mi? Sanırım elleri...

Bugün biraz dinlenip bir kaç arkadaşla görüşmeyi düşünüyorum.

Hayat bir yerden mutlu edip bir yerden üzüyor herkesi. Sanırım kural bu. Kabullenmek lazım.

Mert

Sahici

2009-11-09T11:17:00.003+02:00

Kenya'da güzel bir 3 gün geçirdikten sonra, bugün yine ona veda edeceğim. 4 gün sonra yine geleceğim ama yine de üzülüyorum ve artık hep yanımda olsun istiyorum. Bilmiyorum nasıl dayanacağım buna ama dayanmak zorundayım. Sanki etimden bir parça koparılıyor gibi hissediyorum her seferinde...
Bu arada 15 gün sonra bayram için Kenya'da olacağım yine.

Umarım her şey yoluna girer. Aynı şehirde olmak bir parça daha iyi hissettirecek bana.

Bu arada bugün 30. günümüz. Umarım 1. yılımızda da aynı sevgiyle severiz birbirimizi. :)

Mert Perrelli

Kenya

2009-10-24T17:33:00.003+03:00

Salı gecesi Konya'ya gidiyorum, İzmir'e yerleştikten sonra ilk kez. Annemleri ve evimi inanılmaz özledim. Bakalım, güzel günler geçiririm umarım. :)

Belki Ü de gelecek Perşembe günü falan. Umarım gelir, çünkü onu da çok özledim.

Bugün canım sıkıldı, Forum Bornova'ya gittim ve ayakkabı aldım. Öyle çok beğenmedim, ama aldım yine de. Neden yaptım bilmiyorum? Eski Mert'i özlediğimi hissettim bugün. Konya'daki şımarık, dengesiz, kayıtsız hallerimi...

Havalar daha serin gidiyor. Terleme mevsimim geçti sanırım. =)

Bugün köyün bazı bloklarında su ve elektrik yoktu. Biri de benim bloğumdu. Umarım tekrar aynı sorunu yaşamayız.

Kaç gecedir sırt sırta
Bizden başka her şey orda
Sen mi ben mi daha cesuruz
Ayrılmaya...

Sıla'nın harika sözleriyle veda ediyorum size. Ruh halimi yansıtmasa da şimdilik, güzel şarkı.

Mert (özlem duygusuyla dolu)

Ü

2009-10-22T15:53:00.002+03:00

Bugün İzmir'deki 20. günümdeyim. Şehre ve okula alıştım ama oda arkadaşıma asla...! Salı günü Konya'ya gidiyorum, ailemi özledim epeyce. Ü de gelecek bakalım, bir aksilik çıkmazsa. 11 gündür ilişkimiz sürüyor ve ben inanılmaz mutluyum. İyi ki varsın! :)

H ile olan ilişkimden oldukça farklı olduğunu anladım, keşke sırf yalnız kalmamak adına onunla olmasaymışım. Beynimin onunla ilgili kısmını formatlıyorum artık.

Dersler inanılmaz yoğun, 2 Kasım'da ilk sınavcıkımıza gireceğiz. Bakalım, umarım iyi bir not alırım.
Birazdan çalışmaya başlayacağım. :)

Havalar soğusun artık, hastalandım dengesizlikleri yüzünden. Umarım çabuk iyileşirim. :)

Mert (mutlu) :P

İzmir

2009-10-11T16:30:00.002+03:00

İzmir'deki 9. günüm neredeyse bitmek üzere. H ile ayrıldık. Yurda alışamadım. Derslerse tüm hızıyla başladı. Yorucu ve sıkıcı günler geçiriyorum. Dün akşam Ü ile tanıştım ve kendimi bir parça mutlu hissettim. En sevdiğim şehir olduğu için geldiğim bu yerden 9 günde nefret etme noktasına kadar geldim. Her şey düzelecek diye kendimi sürekli rahatlatmaya çalışsam da yurttan çıkmadıkça hiçbir şey düzelmeyecek sanırım benim için. :( Yalnız yaşamaya evde alışsam eminim daha kolay olurdu. Bu yaptığım belki de şımarıklık, insanlar okumak için her şeye katlanmayı tercih ediyorlar ama ben yapamıyorum. Mutsuz, yorgun ve kırgınım. Bir yandan da evimi ve ailemi özledim. Bağıra bağıra şarkı söylemeyi falan... :) Keşke oda arkadaşım da biraz temiz olsaydı. Ayrıca odalar çok çabuk tozlanıyor ve haftada bir gün temizlik yeterli olamıyor ne yazık ki.

Bu günler geçecek demekten başka yapabilecek neyim var ki? Bakalım Ü ile anlaşabilecek miyim? Bu sefer iyi birisi olsun, beni sevsin lütfen... Ben onu sevmeye hazırım çünkü.

Ders çalışmaya da başladım yavaştan. Akşam odaya döndüğümde tekrar çalışacağım. Tıp okumak gerçekten zor, ilk haftadan bunu anladım.

Bu arada msnden o kadar muhabbet eden İzmirli arkadaşlarım buraya geldiğimden beri ne aradılar ne de sordular. Gerçek yüzlerini gösterdikleri için hepsine teşekkür ediyorum.

Mert (yalnız)

Aşk

2009-07-13T12:30:00.003+03:00

Aşk'ı bitirdim. Ama bu sefer de Aşk-ı Memnu'yu okumaya başladım. :) Bu aralar Aşk'la ilgili şeyleri okumaya bayılıyorum sanırım.

Dizisini çok sık takip etmesem de merak etmiştim kitaptan farklı mı ilerlediklerini. Sanırım epey değiştirmişler günümüze modernize edebilmek adına kitabı. Bakalım sonu tutacak mı? :)

Bugün havalar soğudu. Temmuzun ortasına geldik neredeyse ama hâlâ yağmurdan kurtulamadık. İngiltere'de bile bu kadar kapalı olmuyordur hava. :P

Tercih dönemim sıkıntılı geçecek sanırım. Bakalım bir bilenden yardım almam gerekecek.

Mert

Heyoooo!

2009-07-12T18:53:00.001+03:00

Sonunda sonuçlar açıklandı. Sayısal-2'den 361 puan yaparak Türkiye 2539.su olmuşum. Ege Tıp'a rahatlıkla girebiliyorum. Hatta belki Ankara Tıp bile gelebilir. Bakalım, en zor dönem başladı sanırım benim için. Tercih dönemi... Umarım hakkımda hayırlısı olur.

Mert

Is it true?

2009-07-11T16:58:00.002+03:00

Yaz mevsimindeyiz ama güneşi görmek neredeyse imkansız. Temmuz ayında bu kadar kapalı ve yağışlı bir dönemi yaşadığımıza inanasım gelmiyor.
Yarın puanlar açıklanıyor. Heyecan dorukta :) Umarım internet çok yoğun olmaz.

Aşk bitmek üzere. Gerçekten güzel bir kitap olmuş. Elif Şafak'ın ellerine sağlık.

Herkese bu kitabı okumayı tavsiye ediyorum. :)

Mert

Hej!

2009-07-09T23:25:00.001+03:00

Yeniden Konya'dayım. Cepten internete girebiliyordum ancak yazacak fırsatım olmadı. Erzincan güzeldi, özellikle gittiğimiz şelale harikaydı. Ancak genel olarak küçük bir şehir. Ankara'da fazla vakit geçirmesem de çok keyif aldım.

Pazar günü puanlar açıklanıyor. Sınavdan daha heyecanlı bir durumdayım. Bakalım neler olacak. Şimdi yatmaya gidiyorum, çok yorgunum :)

Mert

2009-07-01T16:56:00.002+03:00

Valizimi hazırlamaya başladım. Hatta büyük çoğunluğu bitti diyebilirim. Erzincan'da sıkılabilirim diye 3 tane dergi aldım bugün D&R'dan. Ayrıca tamamı okunmamış iki tane yarım kitapla gidiyorum. Okunması gereken 400 sayfa da oradan var neredeyse. Sanırım 5 gün boyunca evden hiç çıkmasak bile (ki sanmıyorum) sıkılmam. Benim asıl korktuğum 12 saat sürecek olan yolculuk. Neyse geçer o da elbette. Sonra görüşürüz.

Mert

I'm moving on :P

2009-07-01T11:06:00.003+03:00

Desperate Housewives'ın 5. sezon finali çok güzeldi. =) Bu geceyse 12 saatlik bir yolculuğum var. Bakalım nasıl geçecek. Bu arada internet paketimle ilgili gelişmeyi anlatmak istiyorum. Aralık 2008'de aldığım telefonun kutusunda 1 aylık mobil internet paketi hediyesi çıktı bana. Ben de ÖSS nedeniyle sınavdan sonra kullanma kararı aldım, çünkü kartın arkasında son kullanma tarihinin 31 Temmuz 2009 olduğu yazıyordu. 29 Haziran'da kartı denemek için şifreyi kazıdım, mesaj olarak yolladım ancak Turkcell bana o şifrenin daha önce kullanıldığını belirten bir mesaj yolladı. Ben de hemen 4440532'yi aradım. Başıma gelenleri müşteri temsilcisine de anlattım. O da bana 48 saat içinde geri döneceklerini söyledi. Dün öğleden sonra bana mesaj geldi, 4440532'yi arayabilirsiniz diye. Ben de aradım ve bana şifremin 8 Nisan 2009 tarihinde başka bir numara tarafından kullanıldığını söylediler ve bu konu hakkında bir şey yapamayacaklarını belirttiler. Ben tabi ki sinirlendim, hakkım olanı bana vermeleri gerektiğini söyledim. Telefonu kapattım olanları anneme anlattım. O da 4440532'yi aradı ve epey tartıştı. En sonunda eğer hakkımızı bize geri vermedikleri takdirde dava açacaklarını söyledi. Sanırım böyle bir durumda davayı kazanabiliriz :)
Mağdur olarak kalmam umarım. Bana yapılan büyük haksızlık.

Neyse artık valiz hazırlamaya başlasam iyi olacak =)

Mert

Yolculuk!

2009-06-30T11:08:00.003+03:00

Haziran ayının da sonuna geldik hep birlikte. Bu akşam çok sevdiğim dizimin (Desperate Housewives) 5. sezon finali var. Çarşamba akşamıysa kuzenimin yanına, Erzincan'a gideceğim. Ne kadar eğlenceli olacak bilemiyorum :) 7 Temmuz sabahıysa hep birlikte Ankara'ya geçeceğiz. Ben 10 Temmuz gibi geri dönmeyi düşünüyorum, bakalım. Eğer telefonuma net ayarlayabilirsem Erzincan'dan da yazarım sık sık.

Mert

Shady Lady!

2009-06-28T12:57:00.001+03:00

Tam bilgisayarım yeniden düzeldi, her şey yavaş yavaş yoluna girmeye başladı derken şimdi de Erzincan-Ankara gezisi gündeme geldi. 1 Temmuz akşamı yola çıkacağım ve 10 Temmuz gibi yeniden evimde olacağım sanırım. Ondan sonra üniversiteye gidene kadar evi terk etmeyi düşünmüyorum :P Şimdi de bir arkadaşımla buluşmaya gidiyorum. Görüşmek üzere.

Mert

I'm back!

2009-06-24T19:04:00.001+03:00

ÖSS'den hemen sonra Antalya'ya gittik ve orada da internete girme imkanım olmadı. Evime dün döndüm. Sınavım fena değildi, heyecanla puanımı bekliyorum. Bilgisayarım gelir gelmez bozulduğu için şimdi tamirde. Dönünce resimlerimi de ekleyeceğim :)

Mert

Kamptayım!

2009-05-23T13:46:00.001+03:00

Son 3 hafta kaldı sınava ve ben de çalışmalarımı epey yoğunlaştırdım. Bu nedenle blog yazmaya sınava kadar ara veriyorum. Sınav sonrası da tatile çıkacağım için yaklaşık 1 ay kadar yazabileceğimi sanmıyorum bloga :) Beni özleyin!

Mert

%50 Halk %50 Jüri

2009-05-17T10:46:00.004+03:00

Yeni sistemli Eurovision dün gece sonuçlandı. Eurovision'da bir rekor kırıldı. Sonuçlarsa şöyle:
1.Norway-387
2.Iceland-218
3.Azerbaijan-207
4.Turkey-177
5.United Kingdom-173
6.Estonia-129
7.Greece-120
8.France-107
9.Bosnia-106
10.Armenia-92
11.Russia-91
12.Ukraine-76
13.Denmark-74
14.Moldova-69
15.Portugal-57
16.Israel-53
17.Albania-48
18.Croatia-45
19.Romania-40
20.Germany-35
21.Sweden-33
22.Malta-31
23.Lithuania-23
23.Spain-23
25.Finland-22

Ayakların baş olduğu bir yarışma oldu benim için. Nefret ettiğim Norveç Eurovision tarihinde rekor bir puan alarak 387 ile birinci olurken, favorim İsveç 33 puanda kalarak 21. oldu. Neyse, bu bir yarışma sonuçta :) Seneye adam gibi bir ülkede yapılacak olmasına çok seviniyorum ama.

Dün yaptığım ıspanaklı pastam :)

Yarın büyük gün!

2009-05-15T21:40:00.003+03:00

Evet yarın büyük gün. Ülkelerin sahne sırasıysa şöyle:

1.Lithuania
2.Israel
3.France
4.Sweden
5.Croatia
6.Portugal
7.Iceland
8.Greece
9.Armenia
10.Russia
11.Azerbaijan
12.Bosnia&Herzegovina
13.Moldova
14.Malta
15.Estonia
16.Denmark
17.Germany
18.Turkey
19.Albania
20.Norway
21.Ukraine
22.Romania
23.United Kingdom
24.Finland
25.Spain

Koyu renkli olanlar sevdiklerim. Norveç kazanırsa çok üzülürüm. Bakalım yarın akşam neler olacak? Şu an sanırım jüriler oyluyor şarkıları. Yarın resimlerle buradayım.

Mert

Brr!

2009-05-13T01:46:00.001+03:00

Türkiye ilk zarftan, İsveç ikinci zarftan çıktı. Ancak Andora siyasi oylar sebebiyle yine final yüzü göremedi! :(

Finale kalan ülkeler:
İsveç
Ermenistan
Türkiye
İsrail
İzlanda
Romanya
Finlandiya
Portekiz
Malta
Bosna Hersek

İsveç finalde Fransa'nın ardından 4. sırada yarışırken, Hadise Almanya'nın ardından 18. sırada sahne alacak.

Yarın şenlikler için okula gideceğim. Herkese iyi geceler!

Mert

Düm Tek Tek, La Voix and La Teva Decisio!

2009-05-12T17:21:00.005+03:00

İlk heyecan bu akşam! Bu akşam finale çıkmasını en fazla istediğim 3 şarkıyı başlığıma yazdım :)
Şimdi size bugünden bir kaç kare gösteriyorum:

Bu akşam çektiğim fotoları da yarın koyarım bloga. Herkese iyi eğlenceler :)

Mert

Haftasonu!

2009-05-09T10:01:00.002+03:00

Bir hafta daha bitmek üzere. Bu pazar Özdebir Türkiye Geneli ve pazartesi TÖDER Türkiye Geneli deneme sınavları var.
Havalar önümüzdeki hafta düzeliyormuş. Soğuk bir Eurovision geçirmek istemiyorum :P
Bu arada 13 Mayıs'ta okulda bizler için bir şenlik varmış. Mecburen ona gideceğim :(

Görüşürüz
Mert

=)

2009-05-07T12:44:00.000+03:00

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba! Provalar başladı, hatta bugün ikinci provalara geçildi bile. İsveç tabi ki her zaman gönlümün birincisi ama Ukrayna yine muhteşem bir şov yapacak gibi gözüküyor. Hadise ise ortalama bir sahneye sahip. Tabi kıyafetle ve kamera açılarıyla her şey değişebilir. Yarı finalde 5 İsveç, 4 Andora ve 1 Ermenistan şeklinde dağıtacağım sanırım oylarımı.

Görüşmek üzere =)

Geçmiş olsun!

2009-04-30T12:41:00.001+03:00

En kötüsü baş ağrısı. Dün doktora gittim. Sinüzit ve gerginlikten olduğunu söyledi. Gerginlikten oluşan psikolojik baş ağrısının ne yazık ki ilaçla tedavisi yok. Sürekli kendimi iyi hissetmeye, böylece ağrıyı azaltmaya çalışıyorum ama bu kadar stres altındayken başaramıyorum.

Bu arada Sam'e de buradan geçmiş olsun diyorum =)

Mert

Hastayım!

2009-04-28T12:22:00.002+03:00

Dün akşamdan beri baş ağrım var. Dün gece neredeyse uyuyamıyordum, şimdi daha iyiyim. Arada da midem yokluyor, umarım geçer hepsi. Dün havanın birden soğuduğu sırada dışarıda olduğum için bunları yaşıyorum. =( Ders çalışma isteğim uzunca bir aradan sonra geri geldi. Bu sefer gitmemesini diliyorum :)

Görüşmek üzere

Mert

=s

2009-04-26T13:34:00.004+03:00

Dün akşam annemin büyük tansiyonu çok yükseldi. Komşuya inip ölçtürdü ve 20 olduğunu öğrendik. Abim evde olmadığı için arabayı kullanabilecek biri de yoktu. Biz de ambulans çağırdık. Ekip eve çıktığında tekrar tansiyonunu ölçtüler ve bu sefer 24 çıktı. Hemen serum takıp bazı ilaçlar verdiler. Çok korktum bu sefer, günlük. Gece de uyuyamadığım için bugün denemem berbat geçti.

Is it true?

2009-04-24T12:57:00.002+03:00

Sam'e aldığım hediyenin aynısından kendime de aldım. "Kendi Kendine Pratik İsveççe Konuşma Kılavuzu" =) Adam gibi bir kursa gidene dek, idare eder beni.

Havalar yine kötüleşti. Artık tamamen yaz mevsiminin gelmesini bekliyorum. Tabi bir de ÖSS'den kurtulmak. Sonra 3 hafta boyunca gezeceğim. Konya'da durmayacağım. (Tabi sınav istediğim gibi geçerse =s)

Şimdi biraz ara vermiştim, ama yeniden derse dönüyorum.

Puss
Mert

Mutlu yıllar!

2009-04-21T12:40:00.003+03:00

Bugün biricik kuzum Sam'imin doğum günü. 22 oldu, artık yaşlanıyor. =)

Umuyorum hayatında her şey istediğin gibi gerçekleşir. Ben de tabi yanında olurum her zaman. :)

Ders çalışmaya devam. Günler geçip gidiyor. :P

Mert

Son 56!

2009-04-20T12:14:00.003+03:00

Günler günleri, haftalar haftaları kovalarken sınav gittikçe yaklaşıyor. Dün denemeden sonra annemlerle gezdik, çünkü hava harikaydı. Umarım havalar artık soğumaz, nefret ediyorum soğuktan...

Ben yine ders çalışmaya gidiyorum =(
Görüşürüz

Mert

Oops!

2009-04-17T11:18:00.002+03:00

Bir kaç gün ara vermek zorunda kaldım yazılarıma. Nete çok az vakit ayırabiliyorum zaten şu sıralar.
58 gün sonra her şey bitmiş olacak =) İyi ya da kötü yine de bitmiş olacak, buna seviniyorum. Ama ben bu kadar sıkıntılı günlerin mutlu sonla geçeceğini düşünüyorum.
Şimdi yine derse dönüyorum. Görüşürüz.

Mert

Hope & Glory

2012

Mutlu Bir Beyin Güzel Bir Hayat

Hafta Sonu Yalnızlığı

Azı gitti, çoğu hâlâ duruyor!

Okul

Mevlana ve Hacı Bektaş Veli

Yapılacaklar Listesi

3.sınıf

Bu yaz neler okudum?

Yaş:20

Cancağızım

Elma

E3B1

Üslup Meselesi

Yalnız Benim İçin Yaz...

Edebiyat Sınıfta Kaldı

Ben-merkezci Aşk & Sen-merkezci Aşk

Mütereddit Olmanın Dayanılmaz Hafifliği

MF

Gelseydi Keşke

Gerçekleri gizlememek?

Mor Harflerle Yazılmış Bir Yazı

Anarşist Aşklar

Veda

Perde

Kör

Kem göz

İğne deliği

Hayal

Gözbebeği

Gözbağcı

Ayçiçeği

Aşk

...

Temmuz

Filmler

Filmler

Tatil

Filmler

Blok sonu

Yağmur

Ayrılık

Mucize

Eurovision

=)

Filmler =)

Sevgili..

Filmler

Tatil

Filmler

Nisan?!

Bana biraz renk ver

özledim*

.

Hayat ve anlamı

Alice in Wonderland

Ali ile Ramazan

*üzgün*

Yastık

Aşk

...

Dizi

1 yıl

Yeni!

???

Yalan olmasın

I don't know!

Kenya again!

Sınavlar!

2010

Net

51

Bayram

Hayat

Sahici

Kenya

Ü

İzmir

Aşk

üzgün