51 gün geride kaldı. Heyecanım, aşkım, sevgim kat kat arttı ama. Her geçen gün bir parça daha ekleniyor duygularıma. Onu inanılmaz derecede çok seviyorum. O da beni. Nazar değecek diye korkuyorum.
Yarın Kenya'ya veda edeceğim 6 haftalığına. Annemleri çok özleyeceğim yine. =( Her ne kadar kavga etsek de onlar benim tek ailem.
Konya'yı çok fazla özleyeceğimi sanmıyorum ama. Belki bir parça.
Bu gece Saw 6 izledik abimle birlikte. O tarz filmlerden iğreniyorum ama onları çok seviyorum. Onunla birlikte film izlemeyi de çok seviyorum. Gerçi o beni izliyor filmin yarısında ama olsun =)
Sabah erken kalkacağım, uyuyarak vakit kaybetmek istemiyorum burada. Umarım köydeki net, elektrik ve su problemleri çözülmüştür de rahat ederim. Sınavlarım da iyi geçsin lütfen. Moral depolamaya ihtiyacım var bu aralar.
11 Aralık'ta, ikinci ayımızda, Dinar'daki evde yeniden ona sarılarak uyuyabilme hayaliyle yaşıyorum şu günlerde. Umarım 2009'un son ayı benim için çok olumlu geçer ve güzel bir şekilde merhaba derim 2010'a.
En kısa zamanda görüşmek üzere.
Mert