Kenya

Salı gecesi Konya'ya gidiyorum, İzmir'e yerleştikten sonra ilk kez. Annemleri ve evimi inanılmaz özledim. Bakalım, güzel günler geçiririm umarım. :)

Belki Ü de gelecek Perşembe günü falan. Umarım gelir, çünkü onu da çok özledim.

Bugün canım sıkıldı, Forum Bornova'ya gittim ve ayakkabı aldım. Öyle çok beğenmedim, ama aldım yine de. Neden yaptım bilmiyorum? Eski Mert'i özlediğimi hissettim bugün. Konya'daki şımarık, dengesiz, kayıtsız hallerimi...

Havalar daha serin gidiyor. Terleme mevsimim geçti sanırım. =)

Bugün köyün bazı bloklarında su ve elektrik yoktu. Biri de benim bloğumdu. Umarım tekrar aynı sorunu yaşamayız.

Kaç gecedir sırt sırta
Bizden başka her şey orda
Sen mi ben mi daha cesuruz
Ayrılmaya...


Sıla'nın harika sözleriyle veda ediyorum size. Ruh halimi yansıtmasa da şimdilik, güzel şarkı.

Mert (özlem duygusuyla dolu)

Ü

Bugün İzmir'deki 20. günümdeyim. Şehre ve okula alıştım ama oda arkadaşıma asla...! Salı günü Konya'ya gidiyorum, ailemi özledim epeyce. Ü de gelecek bakalım, bir aksilik çıkmazsa. 11 gündür ilişkimiz sürüyor ve ben inanılmaz mutluyum. İyi ki varsın! :)

H ile olan ilişkimden oldukça farklı olduğunu anladım, keşke sırf yalnız kalmamak adına onunla olmasaymışım. Beynimin onunla ilgili kısmını formatlıyorum artık.

Dersler inanılmaz yoğun, 2 Kasım'da ilk sınavcıkımıza gireceğiz. Bakalım, umarım iyi bir not alırım.
Birazdan çalışmaya başlayacağım. :)

Havalar soğusun artık, hastalandım dengesizlikleri yüzünden. Umarım çabuk iyileşirim. :)


Mert (mutlu) :P

İzmir

İzmir'deki 9. günüm neredeyse bitmek üzere. H ile ayrıldık. Yurda alışamadım. Derslerse tüm hızıyla başladı. Yorucu ve sıkıcı günler geçiriyorum. Dün akşam Ü ile tanıştım ve kendimi bir parça mutlu hissettim. En sevdiğim şehir olduğu için geldiğim bu yerden 9 günde nefret etme noktasına kadar geldim. Her şey düzelecek diye kendimi sürekli rahatlatmaya çalışsam da yurttan çıkmadıkça hiçbir şey düzelmeyecek sanırım benim için. :( Yalnız yaşamaya evde alışsam eminim daha kolay olurdu. Bu yaptığım belki de şımarıklık, insanlar okumak için her şeye katlanmayı tercih ediyorlar ama ben yapamıyorum. Mutsuz, yorgun ve kırgınım. Bir yandan da evimi ve ailemi özledim. Bağıra bağıra şarkı söylemeyi falan... :) Keşke oda arkadaşım da biraz temiz olsaydı. Ayrıca odalar çok çabuk tozlanıyor ve haftada bir gün temizlik yeterli olamıyor ne yazık ki.

Bu günler geçecek demekten başka yapabilecek neyim var ki? Bakalım Ü ile anlaşabilecek miyim? Bu sefer iyi birisi olsun, beni sevsin lütfen... Ben onu sevmeye hazırım çünkü.

Ders çalışmaya da başladım yavaştan. Akşam odaya döndüğümde tekrar çalışacağım. Tıp okumak gerçekten zor, ilk haftadan bunu anladım.

Bu arada msnden o kadar muhabbet eden İzmirli arkadaşlarım buraya geldiğimden beri ne aradılar ne de sordular. Gerçek yüzlerini gösterdikleri için hepsine teşekkür ediyorum.

Mert (yalnız)