30 Kasım 2009 Pazartesi

51


51 gün geride kaldı. Heyecanım, aşkım, sevgim kat kat arttı ama. Her geçen gün bir parça daha ekleniyor duygularıma. Onu inanılmaz derecede çok seviyorum. O da beni. Nazar değecek diye korkuyorum.

Yarın Kenya'ya veda edeceğim 6 haftalığına. Annemleri çok özleyeceğim yine. =( Her ne kadar kavga etsek de onlar benim tek ailem.
Konya'yı çok fazla özleyeceğimi sanmıyorum ama. Belki bir parça.

Bu gece Saw 6 izledik abimle birlikte. O tarz filmlerden iğreniyorum ama onları çok seviyorum. Onunla birlikte film izlemeyi de çok seviyorum. Gerçi o beni izliyor filmin yarısında ama olsun =)

Sabah erken kalkacağım, uyuyarak vakit kaybetmek istemiyorum burada. Umarım köydeki net, elektrik ve su problemleri çözülmüştür de rahat ederim. Sınavlarım da iyi geçsin lütfen. Moral depolamaya ihtiyacım var bu aralar.

11 Aralık'ta, ikinci ayımızda, Dinar'daki evde yeniden ona sarılarak uyuyabilme hayaliyle yaşıyorum şu günlerde. Umarım 2009'un son ayı benim için çok olumlu geçer ve güzel bir şekilde merhaba derim 2010'a.

En kısa zamanda görüşmek üzere.

Mert

28 Kasım 2009 Cumartesi

Bayram

Konya'da bayramı geçiriyoruz. Pazartesi gecesi İzmir'e, köye döneceğim yine. Umarım bir an önce eve çıkarım, bunu çok istiyorum.

Konya'da olmama rağmen hiç bayram modunda değilim. Sanırım artık burada yaşamadığım için böyle hissediyorum.

Bugün mikrofon falan almam lazım kendime. Covermaca için kaydımı tamamlamalıyım. Bu sefer de iyi bir derece alamazsam güzelim sözlerle, bilemiyorum gerçekten. =)

Ü'yü özledim yine. Umarım ayrı yaşadığımız son günlerimiz olur bunlar. Gerçekten istemiyorum daha fazla. Ömrümüz yeterince uzun değilken neden ayrı kalalım ki?

Birazdan annemle dışarı çıkacağız. Biraz dolaşıp, alışveriş yaparız sanırım. İzmir'e gidince de son sürat çalışmaya başlamam gerekecek. :(

Mert

25 Kasım 2009 Çarşamba

Hayat


Bayram için Konya'ya geldim bu sabah. Geride bırakarak onu. Tatilde yan yana olabilecekken, ben de buraya gelmek zorunda kaldım. Neyse, dayanmaya ve beklemeye alışmaya çalışıyorum.

BAS-2, BAS-1'e göre kötü geçti. Yine de çok çalışamadığım için, alacağım nota üzüleceğimi sanmıyorum.

Sabah otobüsten indiğimde soğuktan mı üşüdüm, yoksa o yanımda olmadığı için mi? Elleri mi ısıtır beni yoksa güneş mi? Sanırım elleri...

Bugün biraz dinlenip bir kaç arkadaşla görüşmeyi düşünüyorum.

Hayat bir yerden mutlu edip bir yerden üzüyor herkesi. Sanırım kural bu. Kabullenmek lazım.


Mert

9 Kasım 2009 Pazartesi

Sahici

Kenya'da güzel bir 3 gün geçirdikten sonra, bugün yine ona veda edeceğim. 4 gün sonra yine geleceğim ama yine de üzülüyorum ve artık hep yanımda olsun istiyorum. Bilmiyorum nasıl dayanacağım buna ama dayanmak zorundayım. Sanki etimden bir parça koparılıyor gibi hissediyorum her seferinde...
Bu arada 15 gün sonra bayram için Kenya'da olacağım yine.

Umarım her şey yoluna girer. Aynı şehirde olmak bir parça daha iyi hissettirecek bana.

Bu arada bugün 30. günümüz. Umarım 1. yılımızda da aynı sevgiyle severiz birbirimizi. :)

Mert Perrelli